مرقومات جنگ

بسم‌الله الرحمن الرحیم

به یاد رهبر شهیدمان

و بیش از چهل روز از بزرگترین داغ زندگی مان می گذرد رهبری که نه تنها برایمان پدر و سرپرست بود بلکه بالاتر از آن نائب ولی زمانمان نیز بود از یک جهت داغ داریم که هرگز جایش با هیچ کس دیگری پر نخواهد شد (اگرچه امام مجتبی خامنه ای هم کمتر از ایشان نیست). از یک طرف هم خوشحالم از اینکه توانستم این داغ کبیر را با عنایات ویژه حضرت مهدی و ائمه معصومین علیهم السلام تحمل کنم دیگر داغی بزرگ تر از این داغ برایمان نخواهد بود پس همه ی آن داغ ها را به امید خدا به بهترین نحو می توانیم پشت سر بگذاریم.

لبیک یا خامنه ای

مینا عبدالرحیم نسب هریس

اندوهِ اربعین، یادِ «رهبرِ شهیدم»

✍ «من» هنوز در بهتِ آن خبرم. صدایِ فرو ریختنِ جهانم در گوشم می‌پیچد. «رهبرِ شهیدِ» ما، آن که تمامِ هستی‌اش، را صرف اسلام و انقلاب کرد و راهش راهِ نور بود، دیگر در بین ما نیست.
چگونه باور کنم؟ چگونه این داغِ سنگین را بر دلِ شکسته‌ام تاب آورم؟ «من» در این خلاءِ عظیم، گم شده‌ام.
اربعینِ رفتنش، داغِ ما را تازه می‌کند. یادِ فقدان او، اندوهی عمیق است در جانم. اما از پسِ این غم، کلامی از نور در گوشم نجوا می‌شود:

«وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ» (آل عمران، 139)

آری، «رهبرِ شهید» ما، در راهِ عشق، جاودانه شد.

سیده مدینه حسینی

خیلی ظریف مراقبِ روحانی‌نماها باشیم

✍️الان دقیقا در یک برزخی به سر می‌بریم که گاهی اعتماد و گاهی خشم و نگرانی در درونمان غالب می‌شود.

اینکه 40 روز بی‌وقفه و حتی رو به جلو بصورت مستقیم با 15 کشور دنیا جنگیدیم سبب می‌شود که اعتماد کنیم و بگوییم: حتی اگر مذاکره به صلح نینجامید مجدد همین روند را می‌توانیم ادامه بدهیم.
ما قدرتمند بودیم که طرف مقابل پذیرفت در چهارچوب موارد پیشنهادی ما مذاکره کند

اما اینکه اوایل فروردین مقامات امریکایی با یک هواپیمای کلیپر c40 نیروی هوایی امریکا که مخصوص جابجایی مقامات ارشد هست وارد پاکستان شد بعد از آن ایران میانجی‌گری پاکستان پذیرفته!!

اینکه لبنان و محور مقاومت جزء خطوط قرمز ایران هستند و حالا از صبح زیر شدیدترین حملات هستند؛ و عکس‌العملی از طرف ایران دیده نمی‌شود.

مگر غیر این است که لبنان سال‌هاست خط مقدم مقاومت است و حزب‌الله برای حمایت از ایران وارد جنگ مستقیم شد

اینها و ده‌ها دلیل دیگر موجب هجوم نگرانی و بی‌اعتمادی‌ها می‌شوند
چطور یک کاربر مجازی روی زمان شروع و پایان جنگ شرط می‌بندد و برنده می‌شود
و چطور سلبریتی‌ها شب قبل آتش‌بس نطق باز کرده و دفاع از وطن یادشان می‌آید.
شاید بعضی چیزها هم زیر سر آذر منصوری‌ها و زهرا رهنوردها هستند و هنوز هم باید خیلی ظریف روحانی نماها را زیر نظر داشت.
همه چیز را که از نو بررسی می‌کنیم؛ سر خط می‌نویسیم در یک بازیِ تعریف شده وارد شده‌ایم.
✍️احمدی

بسم الله
یک سوال و ابهام وجود دارد. وقتی ما دست برتر میدان هستیم آتش بس را برای چی باید قبول کنیم؟

لطفا به این مطلب که در ادامه عرض می‌کنم دقت ویژه کنید.

با بسته شدن تنگه هرمز نفت و انرژی به طور سرسام آوری در جهان در حال گران شدن است. تا اتمام انرژی در سرتاسر دنیا چیزی باقی نمانده.

کشاورزی در کل دنیا مختل شده چون کود شیمیایی از کشورهای خلیج فارس به سرتاسر دنیا ارسال می‌شده. امنیت غذایی مردم دنیا با بسته شدن تنگه هرمز به خطر افتاده.

اقتصاد دنیا در حال فروپاشی است و عن‌قریب است که قحطی تمام دنیا را بردارد چون تنگه هرمز بسته شده.

این وضعیت برای مردم ایران یک وضعیت عالی است. ما با تمام دنیا که تا الان داشت ما را تحریم می‌کرد یک جنگ تمام عیار کردیم. اما باید الان یک فرصت به مردم دنیا بدهیم تا بعدها نگویند ایران به همه مردم دنیا از ظالم تا مظلوم ظلم کردو دنیا را به تباهی کشید.

این فرصتی برای سران کشورهای جهان است تا ما را به عنوان قدرت جهانی به رسمیت بشناسند. اگر این طور شد و جلوی تجاوز دشمنان برای همیشه گرفته شد که شکر خدا!
دنیا از این پس از ما هم حساب خواهد برد و با احترام برخورد خواهد کرد.

اما اگر سران کشورها ترجیح دادند باز هم آمریکا بزرگتر جهان باشد و یا آمریکا ترجیح داد دیپلماسی را دوباره دور بزند؛ در آن صورت ما هیچ وظیفه‌ای نسبت به مردم جهان و گرسنگی و نابودی آنها نخواهیم داشت.

این یک فرصت برای مردم دنیاست!
یا سران کشورها مجبور به مقابله با ظالم می شوند و جنگ واقعا با تمام شروط ایران و پرداخت غرامت تمام می‌شود یا جهان باید غرامت این جنگ را با گرسنگی و ورشکستگی جهانی پرداخت کند.

به همین مناسبت باید ما یک مدت کوتاهی را به آتش بس تن بدهیم. این آزمایشی برای کل جهانیان است.

یا همه دنیا ما را به ابرقدرتی و آقایی جهان به رسمیت می‌شناسد یا همه دنیا را نابود خواهیم کرد.

به همین مناسبت:
هنوز برای برپا کردن جشن پیروزی زود است. درست که الان آمریکا عقب نشینی کرده اما سابقه همین دو جنگ اخیر نشان داده که ترامپ دروغگویی بیش نیست و از فرصت آتش بس و مذاکره برای پیشبرد اهداف خودش استفاده خواهد کرد.

دزدیدن اورانیوم ایران یک هدف است که ترامپ نمیتواند بیخیالش بشود.
از بین بردن توان موشکی ایران یک ضرورت راهبردی برای آمریکا و اسرائیل است.
نفت ایران و تنگه‌ی هرمز هرگز نباید دست ایرانی‌ها باقی بماند!

پس برای ذهن کثیف ترامپ هنوز هیچ چیز تمام نشده. باید با چشم بازتری میدان را بپاییم.
مردم اگر خیابان را خالی کنند نیروهای مزدور وارد عمل می‌شوند و موقعیت عالی که چهل شب دشمن منتظرش بوده بالاخره حاصل میشود.

هنوز جنگ تمام نشده!
باید با چشمانی بازتر و قلبی قرص تر میدان و خیابان را بپاییم. دشمن هنوز از بدست آوردن پیروزی ناامید نشده.

خاتون بیات

 

قالی زبر اتاق حضرت آقا

روی قالی که از زبری مثل اسکاچ بود نشست. کف دستان نرم کوچکش را روی قالی کشید. نفس عمیقی به ریه هایش فرستاد. با اینکه گرد و غبار آوار رویش بود اما عطر قدم‌های آقا را حس می‌کرد.
به قاب عکس پدربزرگ شهیدش خیره شد. اشک گرمی از گوشه چشمانش سرازیر شد.:« آقا جان چرا این قالی رو پشت رو انداختید؟»
آقای شهید در قاب طاقچه با نگاه پر از مهری به او :« عزیزم پشت رو نیست، عمر این قالی با زندگی من و مادر بزرگ گره خورده است.»
قطره اشکی از چشمانش روی قالی چکید، بوی نم خاک را مزمزه کرد. با بغض در گلو:
«واااای چه جالب! پس قالی جهیزیه‌ی مامانجونه! باید نقاشی قالی رو بکشم.»

نرجس خاتون محمدی