مرقومات جنگ

دیروز دربین خبرهایی که می خواندم دیدم چند خبر اومد در مورد مردم کشمیر هند که طلاهاشون اهدا کردن برای کمک به ایران
وحتی کلیپ هایی دیدم که مادرهای کشمیری؛ گوشواره های بچه هاشون درمیاوردن از گوششون و اهدا می کردن این صحنه که دیدم گریه ام گرفت …..
چقدر این مادرها علاقمند ووفادار به جمهوری اسلامی هستن که گوشواره از گوش دختران شان درمیارن ……
بعضی صحنه های ایثار از خودگذشتگی دراین جنگ واقعا گریه آور است …..
خدا به مردمان مومن کشمیر هند جزای خیر ونیکو بدهد.
ان شالله به امید پیروزی کامل حق بر باطل .

اقدس محمدی

این شب ها که میخوابم تا آخرین لحظه دارم اخبار جنگ در گوشیم چک می کنم
وروزها که نیز بیدار می شوم اولین کار چک کردن گوشیم هست …..
از فتوحات خودمون وموج وعده های صادق خوشحال می شوم….
و
از آسیب و انفجار و موشک باران وطنم غمگین وناراحت …..
خبرهای فتوحات رزمندگان وطن که می خونم دعا می کنم خدا بر نصرت وپیروزی شان بیفزاید …..
و خبرهای بد که می خونم از موشک باران شهرها دعا می کنم خدا شر دشمنان به خودشون برگرداند و خودشون به خودشون مشغول بدارد…
ان شالله که بزودی زود شاهد پیروزی کامل جبهه ی مقاومت بر این دشمنان ظالم کثیف باشیم.
به امید پیروزی حق بر باطل ان شالله

اقدس محمدی

روایت کوتاه از وضعیت گروه های مجازی بعداز شنیدن صدای انفجار:

-صدا اومد؟ 😐
-اِه کجا بود؟ 😶
-فلان محل بود
-نه میگن که فلان جا بود؟🤨
-نه خودم آمار گرفتم فامیلامون اونجان فلان محل بود تازه میگن مکان خاصی بود 😊

-آره میگن ایقد خسارت دید

_بچه ها تو گروه چیزی نگید اینجوری گرا به دشمن می دیم 😐😐

_راست می‌گه بچه ها الان آمار میاد دستش چکار کرده دیگه ادامه ندیم

-چی میگین الان تو همه گروه ها پخش شده ☹️

-اصلا تو چی می گی این وسط خبرگزاری ها هم کارش کردن 😒

ـ آره بابا مگه نمی دونین اینا که زدن دیگه گفتن ما چه فایده ای براشون داره؟

-باشه قبول بی‌خیال یعنی تا شما نخبه‌ها و متخصصین رو داریم دیگه چه نیازی به نفوذی داریم 😊👌👌

✍ زهرا خدری

در آینه‌ی امید، برای فردایی روشن‌تر

در این روزگار که گاه تاریکی‌ها بر جهان سایه می‌افکند، به یاد داشته باش که تو چراغی هستی که می‌توانی راه را روشن کنی.

هر دستی که به یاری نیازمندی دراز می‌کنی و هر دعایی که برای آرامش دل‌های آزرده زمزمه می‌کنی، قطره‌ای است از دریای رحمت خداوند که جهان را نیرو می‌بخشد. هم‌دلی زیباترین زبان انسانیت است.

یادمان باشد که آسیب‌دیدگان جنگ تنها به نان و آب نیاز ندارند؛ به نگاه پر از محبت، به گوش شنوا و به دل‌های هم‌پیمان برای ساختن فردایی امن نیز محتاجند.

هر صبح که طلوع می‌کند، فرصتی است برای آغاز کردن، برای ساختن، برای بخشیدن.
به خود و توانایی‌هایت ایمان داشته باش. ما در کنار هم می‌توانیم کوه‌ها را جابه‌جا کنیم، زخم‌ها را درمان کنیم و صلح را در دل‌های بی‌قرار بکاریم.

پایان شب سیه سپید است. پس از هر طوفان آرامش می‌آید، پس از هر زمستان بهاری سبز می‌شکفد و پس از هر تاریکی نور پیروز می‌گردد.

ما با توکل بر خدا و هم‌بستگی از این گذرگاه سخت عبور خواهیم کرد. بدان که تو تنها نیستی. ما با همیم امت مهربانی، قوم هم‌دلی، ملت امید.

از امروز شروع کن. یک دعای خیر، یک کمک کوچک، یک جمله‌ی امیدبخش، این‌ها همان نقاط نوری هستند که راه آینده را روشن می‌کنند.

به امید فردایی که در آن هیچ کودکی از صدای انفجار نهراسد، هیچ مادری بر فراق عزیزی نگرید و هیچ خانواده‌ای آواره‌ی ستم جنگ نباشد.

آمین یا رب العالمین.

✍ 🏻م.ادیبی

کمک از راه رسید

آه، کمک از راه رسید! چه غوغایی شد، چه شادی! همان‌هایی که دست به سوی کفتار دراز کردند، حالا در آغوش گرگ‌ها آرام می‌گیرند. انگار نه انگار که این “کمک"، طعمه‌ای بود برای فروخوردن آرمان‌ها، برای خاموش کردن فریادها.

چه با وقار منتظر بودند تا ناجی‌شان از راه برسد، غافل از اینکه ناجی‌شان، خود قصاب امیدشان بود. حالا در ویرانه‌های آرزوهایشان، با حسرت به آن روزها نگاه می‌کنند و می‌فهمند که طلب یاری از ظالم، جز به زنجیر کشیدن خویش، ثمری ندارد.

به به! چه خوب که فهمیدند کمک، از جنس همدلی و اتحاد است، نه از جنس خون و خیانت. اما دریغا که این فهم، به بهای از دست دادن جان‌ها و آبروهای رفته به دست آمد.

به هر حال، حالا که “کمک” آمد، بنوشید جام زهر ندامت را، به سلامتی روزهایی که به جای تکیه بر خود، چشم به دستان آلوده به خون داشتید!

✍️ زهرا مرادقلی