مرقومات جنگ

امسال، در میانه‌ی “جنگ رمضان”، شاهد رشد شگفت‌انگیز دخترم بودم. آن غنچه‌ی کلاس دوم ابتدایی، نه تنها شکوفا شد، که چون نهالی کهن، ریشه دواند و تبدیل به لیدری مصمم گشت. با همان شور و هیجان کودکی، اما با صلابتی مثال‌زدنی، بلندگو را به دست می‌گیرد و شعارهایش، پژواک اراده‌ای پولادین است.
حتی اگر بلندگو هم نباشد، او رهبری‌اش را از دست نمی‌دهد. انگار که در وجودش، نیرویی نهفته است که در موقعیت‌های گوناگون، در دل سختی‌ها رخ داده.
آری، زندگی، صحنه‌ی نمایش دگرگونی‌هاست. هر موقعیت، هر چالش، نه تنها ما را می‌سازد، بلکه توانمندی‌های نهفته‌مان را آشکار می‌سازد و به ما می‌آموزد که چگونه در اوج افتخار، قامت راست کنیم و مسیرخود را رهبری کنیم. این همان معجزه انسان شدن است.

-صفیه گرجی