مرقومات جنگ

فداشدن

«مسیر، شهید، داغ بردل نشسته، یتیمی، غم، غیرت، فدای وطن شدن…»
اینها کلماتی هستند که هنگام راه رفتن در بین سیل جمعیتی که برای تشییع شهید آمده‌اند، زمزمه میکنم.نگاهی به جمعیت می‌اندازم، از کوچک تا بزرگ، از کسی که عصا بدست آمده، از کسی که روی ویلچر آمده، از کسی که کالسکه بدست آمده، همه و همه برای بیعت آمده‌اند. همه ی آنها با اینکه روز تعطیل است و می توانستند تا ظهر در رختخواب ناز باشند، ساعت 9 دور هم جمع شدند تا پیکر شهیدشان را با عزت دفن کنند.آنها مردمی هستند که از فدا شدن ترسی ندارند. آنها مردمی هستند که با اشک هایی که پشت پیکر شهدایشان می‌ریزند، قدم هایشان را در این مسیر محکم‌تر برمی‌دارند.

✍🏻 فاطمه امینی نسب