مرقومات جنگ

در میان انبوه سخنان گهربار و رهنمودهای روشنگرانه آن مرد بزرگ، شاید امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند علمداری آن پیامی هستیم که عصاره تمام تفکر و مجاهدت او بود: “ما پیروزیم.”

آری، این همان ندای جاودانی است که از عمق ایمان و یقینش برمی‌خاست و در دل‌های ملت طنین می‌انداخت. امروز که جسمش میان ما نیست، این پیام باید بلندتر از همیشه علمداری شود.

او به ما آموخت که پیروزی یک رویداد نیست، یک مسیر است. مسیری که با ایستادگی، مقاومت و استقامت هموار می‌شود. دشمنان فکر می‌کنند با شهادت او این مسیر متوقف می‌شود؛ اما غافل از این‌که خون او قوت‌بخش این مسیر جاودانه است.

در سخت‌ترین روزهای جنگ، در تاریک‌ترین شب‌های بمباران، در پیچیده‌ترین توطئه‌های دشمنان، او همیشه چراغ امید را روشن نگه داشت. امید رمز پیروزی است. امروز علمداری این حرف یعنی روشن نگه داشتن این چراغ در دل‌های خسته و منتظر.

او همیشه بر وحدت، یکپارچگی و همدلی تأکید داشت. او با ایمان راسخ به این وعده الهی که “إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرکُم” ما را به آینده روشن امیدوار کرد. امروز ما باید با رفتار و گفتار خود این یقین را به جهانیان نشان دهیم که راه حق هرگز به بن‌بست نمی‌رسد.

بنابراین در این روزهای دلتنگی بیایید با تمام وجود فریاد بزنیم که “ما پیروزیم". این را در نگاه‌های مصمم خود نشان دهیم؛ در قدم‌های استوارمان در مسیر انقلاب به اثبات برسانیم. در همدلی و مهربانی با یکدیگر معنا کنیم و در ادامه راه پرافتخار او تجسم ببخشیم.

علمداری این حرف یعنی اینکه به دنیا بفهمانیم رهبر ما اگرچه از میان ما رفته، اما راهش، اندیشه‌اش، امیدش و وعده پیروزیش تا همیشه در قلب‌ها و مسیر این ملت جاری و زنده است.

این است آن خنجر برّانی که باید در روز انتقام از نیام بیرون کشیم و بر قلب یأس و ناامیدی دشمن فرود آوریم. خون پاک او ضامن این پیروزی جاودان است.

-م.ادیبی