مرقومات جنگ

به یاد دختران میناب

آه از آن روزی که همه جای مدرسه ما را ترس و وحشت فرا گرفته بود ، معلمان گریه می کردند، دوستان ترسیده بودند، همه منتظر آمدن والدین به مدرسه بودن اما ما نمی دانستیم همین ساعت ، همین لحظه ، دخترانی را با زبان روزه اربا اربا کرده اند. پدر و مادرانی که برای همیشه منتظر دیدار برگشت فرزندشان از مدرسه مانده اند. مادرانی که امسال در حسرت تبریک روز دختر غم باد خواهند گرفت.
تعدادشان زیاد بود اما قدهایشان کوچک ، قبرهایشان رو کوچک بکَنید. خاک ها رو خوب نرم کنید چون صورتشان مثل برگ بهاری نرم و نازک است طاقت خاک سفت را ندارد. آقای قبرکن از شما خواهشی دارم این دو دوست همیشه در کنار هم بودن ، پس قبرشان کنار هم بکَنید که اینجا نیز کنار هم باشند. این دخترها که مثل خواهر کوچکم بودند ، خیلی ها روزه اولی و به یاد کودکان غزه روزه گرفته بودند. اما باید در تاریخ بنویسند که خیانتکارانی که ادعای آزادی دارند به بچه های ما با زبان روزه رحم نکردند ، لذا در این ورق تاریخ و در دفتر حضور و غیاب خوب بشمارید که کسی را از قلم نینداخته باشید.

در تاریخ بنویسید: درس امروز : دختران دهه نودی ایران
دختر ما فاطمه محیاپور

-مهدیه عبداللهی