مرقومات جنگ

شاخکِ فضولی

ما مردمانی نیستیم که چشم در کار دیگران کنیم. از کودکی آموخته‌ایم که حریم انسان‌ها، حُرمتی دارد به وسعتِ دل و شکستن آن، شکستن آیینه‌ی انسانیت است. ما از تبار کسانی هستیم که به کار خود دل می‌سپارند، دست بر زانو می‌گذارند و تا رسیدن به قله‌ی دانش و عزت می‌دوند؛ حتی اگر راه تا چین و سپیده‌ی دوردست کشیده شود.

در رگ‌های ما غیرت جاری‌ است. هیچ فضولی و جاسوسی را برنمی‌تابیم. هرجا رد پای چشم‌های ناپاکی ببینیم که بی‌اجازه بر ما می‌نگرند، پیش از آنکه مجال نگاه دوباره‌ای پیدا کنند، تیغِ ایمانمان را بر شاخکشان فرود می‌آوریم. این سرزمین جای دید زهرآلود بیگانه نیست؛ خاکِ مقدسِ ایران فقط نگاه روشنی را می‌پذیرد که با صداقت برآید.

این روزها، آتش آسمان گواه ماست؛ آن‌گاه که رادارهای دشمن، این شاخک‌های فضولیِ آمریکا، زیر ضربتِ آذرخشِ اراده‌ی فرزندان این خاک در هم می‌شکند، صدای فروپاشی‌شان، نوای عزت و اقتدار این ملت است. ما نشان دادیم که هیچ گوشِ ناپاکی را تاب نمی‌آوریم و هیچ دستی را اجازه‌ی تعدی به آسمانمان نیست.

باشد که این اقتدار، گامی باشد در راه وعده‌ی بزرگ، در مسیر برپایی جهان عدل و روشنی تا آن‌گاه که پرچم حق به دستان ولیّ‌عصر (عج) بر بلندای زمین افراشته شود، ما ایستاده‌ایم؛ با دل‌هایی استوار، با گام‌هایی سنگین و با ایمانی که در تندباد حادثه خم نمی‌شود.
-مریم قپانوری