مرقومات جنگ

فقط خدا خودمانیم آدم گاهی به خدا هم حسودی‌اش می‌شود. به اینکه بنده‌های خوبی مثل شما دارد. آدم‌هایی که با زبان روزه ساعت‌ها با پای پیاده شهدا را بدرقه می‌کنید. افطار کرده یا نکرده می‌ریزید توی خیابان‌ها، زیر باران بمب‌ها و جولان پهبادها شعار می‌دهید. با… بیشتر »

بسم الله روزی چند بار سفره‌ی غم دلم را باز می‌کنم و مثل مادرهای فرزند از دست داده مویه می‌کنم و اشک میریزم. سی و هفت سال این مملکت را مثل دسته گل نگه داشتی. هر جور حرف نامربوط بود مردم نمک نشناس نثارت می‌کردند حرف نمی‌زدی و خم به ابرو نمی‌آوردی و باز… بیشتر »

شهادت در آستانه‌ی قدر 🔷 جهان، صحنه‌ای از تقارن رویدادهاست؛ حوادث در بستر زمان تولد می‌یابند و در آغوش لحظه‌ها معنا می‌گیرند. انسانِ جویای معنا، اگر چشم بر این تقارن‌ها گشاید، در ورای آن تدبیر و حکمتی را می‌یابد که از عالم ظاهر فراتر است. در این میان،… بیشتر »

بسم الله هر تاپ و توپ و گارمپ و گرومپی که می‌شود فورا می‌پرسند کجا رو زده؟! گاهی صدای قدم برداشتن دختر همسایه می‌آید که سر لج افتاده و پا کوبان راه می‌رود. پایش را که می‌کوبد همه می‌گویند: موشکه؟ کجا رو زده؟! دخترکم می‌گوید این مهرسا هم وسط جنگی ویرش… بیشتر »

بسم الله شب اولی که تصمیم گرفتیم برویم راهپیمایی خشم و عزای محله شرکت کنیم خیلی دیر از خانه درامدیم بیرون. برای همین وقتی رسیدیم امام‌زاده حسن علیه السلام جمعیت داشتند خداحافظی می‌کردند که بروند. پشت بلندگوی تجمع کنندگان یکی اعلام کرد فردا ساعت 8 شب همه… بیشتر »

توی ماشین که نشستم همسرم گفت بریم هیئت یا خیابون معلم؟ بین دوراهی گیر کرده بودم؛ اینکه برم هیئت یا برم توی تجمعات. دلم هردوجا بود، روحم تمنای هیئت رفتن میکرد، اما عقلم میگفت باید امشب بری تجمعات ،اونجا حضورت خیلی واجب تره. سخن آیت الله عابدینی توی گوشم… بیشتر »

آخرین مشق دیگر نمی‌توانم ادامه بدهم، جسم بی‌جانت حالا روی دستانم است. هنوز باورم نمی‌شود که دیگر نفس نمی‌کشی. هنوز باورم نمی‌شود موهای بافته‌شده‌ات غرق در خون باشد، صورت گل‌انداخته‌ات زیر خاکستر بمب پنهان شده باشد، و فرم مدرسه‌ات این‌گونه تکه‌تکه و پاره… بیشتر »