مرقومات جنگ

طلوع جدید خورشید پیرمرد، در حالی که به عصایش تکیه داده بود با نگاهش اطراف را نگاه می‌کرد. دخترش هر دفعه با طمأنینه لیوان چای را به سویش می‌برد تا بنوشد. نگاه پدرانه‌اش مجذوبم کرد. حتم داشتم از خاطرات بهار سال 58، همان سالی که سند «آری به جمهوری اسلامی»… بیشتر »

به‌نام خدا میدان با ما هر ساله افراد زیادی در تصادفات جاده‌ای عید نوروز از بین می روند اما ما هنوز زنده‌ایم. روزهایی که کرونا بلای جان کل عالم بود، ما جان سالم به در بردیم. ما جزء آن دسته از افراد وطن فروش نیستیم. ما منتخب شدیم که امروز باشیم. شهادت… بیشتر »

باران موشک دیشب مثل همیشه در میدان حاضر شدند.دخترک با دوستش قرار شبانه گذاشته اند..هر شب همدیگر رادر میدان میبینند و کنارهم پرچمهایشان را تکان میدهند. در حین شعار دادن بودند..الله اکبر الله اکبر..ناگهان صداهایی از آسمان به گوشمان رسید..صدا بلند بود و… بیشتر »

آقامون رفت، ولی توصیه‌هاشون باقیه… دلِ آشوب، سخت آروم میشه، اما میشه با عمل طبق علایق و سفارشای محبوبت، به مسیر دلخواه او هدایتش کنی. این روزا به یاد آقا، باز مطالعه رو شروع کردم. کتاب تب ناتمام به قلمِ زهرا حسینی مهرآبادی، خاطرات مادر جانباز شهید… بیشتر »

به‌نام خدا قرار شبانه باران چند روزی هست آسمان شهر را غافلگیر کرده است. دیگر جنگنده در آسمان پیدا نیست. قطره‌های باران به پنجره می‌زند. به بالکن نگاه می‌کنم، تازه لباس‌‌ها را شسته بودم،‌ باران زحمت دوباره کشید. صدای باران آرامش خاصی برایم دارد. با صدای… بیشتر »

آتشِ ماندن چند روزی‌ست که در مهمانی‌ها حضور دارد، اما مثل سابق دل و دماغی ندارد. پیداست که خودش را به سختی در جمع نگه می‌دارد. اطرافیان گمان می‌کنند دلیل این حال ناخوش، تنها اتفاقات تلخ جنگ و افزایش فشار کاری‌ست. اما شاید هیچ‌کدام از آن‌ها، صحنه‌ی پرپر… بیشتر »

شور بالای پائینِ شهر! شور و هیجان غیرقابل وصفی که در این نقطه از شهر وجود دارد، اکثر شب‌ها ما را افطار خورده نخورده، از بلوار الغدیر کشان‌کشان می‌آورد به سمت میدان توحید. نظر منِ شهرستانی را بخواهی، این مکانِ به اصطلاح پائینِ شهر، حال‌وهوایش تومنی صنار… بیشتر »

کاسب انقلابی در جاده همسرم برای خریدی از ماشین پیاده شد، در حال آمدن به ماشین بود که دخترم گفت:"بابایی،هندوانه هم بخر.” همسرم چند قدمی از ما دورتر شد.با چشمانم دنبالش می‌کردم، هندوانه ای را انتخاب و کارت بانکی را دست فروشنده داد، سپس کارت را گرفت… بیشتر »

روز29 جنگه نمیدونم دعا خوندن از دید یک نابینا چجوره. راهی میدان معرکه میشیم. اینجا همه خونه ها کوچه ها،خیابونها،خط مقدمه. برای همین به سمت معرکه پروازمیکنیم.هرجا برای اسلام صدابلندبشه،خط‌مقدمه. اونومیبینم‌،چقدرآروم و بیصدا به یاد وقتایی که توکانال گردان… بیشتر »

امشب هوا بارانی بود. اندکی هم باران میبارید. شلوغ تراز هر شبی که فکرش را بکنی..زن و مرد.پیر و جوان..نوزادان کوچک همگی حضور داشتند. به هر کدامشان که نگاه میکردی داستانی برای خودش داشت.یکی سالخورده بود و زانوانش نای ایستادن نداشت.. دیگری دختر جوانی بود که… بیشتر »

بی‌وقفه بچه‌ها خوابیده‌اند. خانه در آغوش سکوت فرو رفته؛ سکوتی که فقط مادرها می‌دانند موقتی است. ظرف‌های نشسته و لباس‌هایی که وسط پذیرایی جا خوش کرده را بی‌خیال می‌شوم. خستگی را پس می‌زنم. لبخندی آرام روی لب‌هایم می‌نشیند؛ لبخندی از جنس رضایت. شب، سهم من… بیشتر »

سر بر شانه‌ی دریا صورتم می‌سوزد و چشمانم بیشتر. انگار تش باد (1) سرِ ظهر تابستان پوست صورتم را می‌سوزاند و دلم را بیشتر. گوشه قلبم همیشه برای غیرت مردانی می‌تپد که دنیا مقابل بزرگی‌شان سر تعظیم فرود آورده و تمام دنیا را با شجاعت‌شان به سخره گرفته‌اند.… بیشتر »

جنگ و زندگی صدای پدافند، صدای جنگنده… دوباره آن هجوم وحشتناک، کودکانم را در آغوش کشیدم، پنهان شدم در گوشه‌ای از خانه، زیر آواری از سنگ و خاک. بوم! انفجار… سکوت مرگبار و سپس، موجی از ویرانی؛ شیشه‌ها شکستند، کودکان با جیغ و گریه به من چشم… بیشتر »

بسم الله دیشب سی‌امین شب حمله‌ی آمریکا و اسرائیل به ایران را طوری پشت سر گذاشتیم که ساعت دم‌دمای 9 شب با دو انفجار قوی برق نیمی از شهر کرج قطع شد. یکی دو ساعت تو بی‌برقی سپری کردیم اما به مدد نیروهای خدوم شرکت برق؛ شکر خدا نعمت برق دوباره برگشت. اما… بیشتر »

جنگ نامرد است یارحمٰن.. صدای جنگنده ها می آید و شیشه ها می‌لرزد… دارم به مادربزرگی فکر میکنم که راه رفتنِ عادی هم برایش سخت شده.. سناریوهای مختلف را مدام در ذهنم میچینم که اگر انفجار نزدیک بود از کدام مسیر و چه طور او را از خانه خارج کنم…… بیشتر »

قرآنِ زیرِ آوار روی عکس زوم می‌کنم. با چشم نوشته‌ی بالای صفحه را می‌خوانم؛ سوره‌ی فتح 4٨. نگاهم روی تصویر می‌ماند و فکرم درگیر جزئیات می‌شود. خیال‌ از هر طرف توی ذهنم رژه می‌رود و داستان‌ رج‌ به رج بافته می‌شود. داستانِ این صفحه از قرآنِ زیرِ آوار؛ بیا… بیشتر »

غیوران گمنام نمی‌دانم چه روزی بود و حتی ساعتش را نیز به خاطر ندارم. راستش را بخواهی، چندان هم اهمیتی ندارد. چرا که اصلِ داستان جای دیگری است. جایی در یکی از همین خیابان‌های تهرانِ دوست داشتنی‌مان. با آرامش در صفوف ایست بازرسی ماشینی بودم و نوای بزن که… بیشتر »

اسفندی که برایمان دود شد! آقاجان! آخرین سخن با شما؟! نه، هرگز… ما وعده‌ی حیات ابدی شهدا را در قرآن داریم… رهبر ما تا ابد زنده است. رضوان خدا بر شما ای “مد ظله العالی"! سایه‌تان تا ابد بر سر ماست ای شهیدِ شاهد! یا مولای! عَلَى… بیشتر »

نوروز در دل جنگ این روزها به بهانه‌ی نوروز، راه افتاده‌ایم خانه‌به‌خانه سراغ فامیل را می‌گیریم؛ مخصوصاً آن‌هایی که مدتی دور شده بودند. می‌رویم ببینیم حالشان چطور است، شاید کاری از دستمان بربیاید.توی روستا هنوز کسی درست نمی‌دانست جنگ یعنی چه، یا تجمع… بیشتر »

آن مرد با کلاه خاکی میان جمعیت بودم، ذهنم مشغول بود و دلم هوای کسانی را کرده بود که حتی از نزدیک ندیده‌بودمشان، اما آنچنان مهرشان قلبم را تسخیر کرده بود که یادشان هیچگاه از نظرم نمی‌رفت. بغضی گلویم را چنگ میزد، دلم یک دیدار میخواست، دیدار با مردی که… بیشتر »

شبحِ دوست داشتنی روزهای اول جنگ‌ بود و استرس امانم نمی‌داد که آسوده بخوابم. دلشوره بدی گرفته بودم. برای اینکه دختران از خواب بیدار نشوند، تنهایی شبانه‌ام را با مبل تقسیم کردم. در آغوشِ سردِ او فرو رفتم تا شاید این ثانیه‌ها آنقدر کش نیایند و عقربه‌ها کمی… بیشتر »

من به چای تجمع گرفتار شدم دور موکب شلوغ بود. پرچم به دست، منتظر بانوان خادم‌ بودم تا سینی چای را بیاورند. دختران کم سن و سال هم در بین جمعیت در حال پذیرایی بودند. اسم یکی از آن‌ها “مهدا ” بود. به سویش رفتم و لیوان چای را برداشتم. شور و شوقش… بیشتر »

حزن بی پدری داخل امام زاده صدای اذان مغرب و حزن بی پدری ازار دهنده شده بود صدای کودکان فارغ از هیاهوی دنیا، نه این‌بار فارغ نبودند اگاهانه اخبار را دنبال می کردند.صداها برایشان معنی داشت. اخبار را دنبال میکنند کجا رو زد، ایران زد ، اسرائیل نابود میشه،… بیشتر »

نجواهای سوره‌ی فتح شبی در خواب خود را همراه همسرم در میان بازارهای آرام و رنگین عربستان دیدم؛ جایی که پار‌چه‌های ساده و نقش‌دار عربی را با شوقی کودکانه زیر و رو می‌کردم. در آن رؤیا حیرت‌زده بودم از اینکه چگونه بی‌هیچ دشواری قدم در سرزمین وحی نهاده‌ام؛… بیشتر »

سید علیِ سرزمین در سرزمینی که رودخانه‌هایش قصه‌های کهن را زمزمه می‌کردند و کوه‌هایش استوارتر از هر سوگند بودند، مردی می‌زیست که او را «سید علی» می‌خواندند. نه القابی بر زبان داشت و نه ردایی فاخر بر دوش، اما قلبش گنجینه‌ی تمام مهرها بود. مردم او را همچون… بیشتر »

به نام خدا معلم سر کلاس درس حاضر بود و همه همکلاسی‌هایم حاضر بودند. خانم‌‌ معلم بر تخته نوشت: موضوع انشا:” می خواهید چه کاره شوید؟” همه بچه‌ها غرق در فکر شدند. بالای سرمان علامت سوال می‌چرخید. برای اینکه بتوانیم جواب سوال را بنویسیم به دفتر… بیشتر »

روز28 جنگه ازصدای جنگنده ها خبری نیست الحمدلله. ولی همچنان ذکر رو داریم. و تندتند آیع وجعلنا رو میخونیم برای رزمندگان،مردم با ریشه و غیرتی ایران…. امروز رو سعی میکنم متفاوت باشم. برای همین سراغ برنامه طاقچه میرم که چند روزه داره خاک میخوره. کتاب… بیشتر »

مدیون و ممنون آلارم گوشی‌ام به من می‌فهماند که ساعت 8:30 است. فوری لباسهایم را میپوشم ؛ساعت 9 قرار است از میدان امام حرکت کنند،تا شهید هارا در گلزار شهدا دفن کنند. از دور چشمم به سیل جمعیت می‌افتد، انبوهی از آدم هایی با پوشش های متفاوت که اشک از… بیشتر »

سرباز وطن وقتی برای خواستگاری آمد، اولین حرفش این بود: “من یک سربازم. اختیارم دست خودم نیست و هر جا که بگویند باید بروم. هر وقت دلم بخواهد مرخصی ندارم و شاید نتوانم در مراسم‌های مهم خواهر و برادرت شرکت کنم. حاضری با این شرایط کنار بیایی؟"جواب آمد:… بیشتر »

آتش زیر خاکستر باد و ابر در حال تاخت و تازند، آسمان در حال غریدن. گنجشکان بی مهابا در میان شاخه‌های خیس در حال خواندن و پریدن. باد به اجبار، گیسوان نخل‌ها را در دست گرفته و به هر سو که می‌خواهد، می‌کشد.نخل‌ها استوار در حال مقاومت. دل از پنجره و منظره… بیشتر »

  سال‌ها پیش، یک پنجمِ مردمِ ایران، امتیاز کشت،زرع،خرید و فروش توتون و تنباکو را داشتند. اما حکومت وقت این امتیاز را به کشور انگلیس داد. واگذاری این امتیاز به منزله‌ی واگذاری حق حیات یک پنجم ملت ایران به انگلیس. در این میان آیت‌الله میرزای شیرازی همچون… بیشتر »

بسم الله با احتساب امروز بیست و شش روز از جنگ گذشته و بیست و پنج شب مردم در خیابانها سپری کرده‌اند و از کیان کشور دفاع کرده‌اند. با حساب امروز صبح بیست و پنج روز از خبر شهادت پدر امت گذشته و دلهای بی‌قرار برای دیدن دوباره‌ی روی ماهش ناامید شده. با حساب… بیشتر »

  هوا سنگین بود؛ بوی خاک و دود و ترس. تهران، شهر خاطره‌ها، زیر آوار بمب‌ها می‌لرزید. اما در میان این ویرانی، چیزی دیگر هم بود: یک اراده‌ی پولادین، یک خشم فروزان، یک فریاد جمعی که از دل خاکستر برمی‌خاست. شب‌ها، با وجود صدای بمب‌ها، مردم از خانه‌هایشان… بیشتر »

  «چه پاییز خشکی بر ما گذشت! روزهایی که آسمان بخل داشت و زمین از تشنگی ترک داشت. دشت‌ها خاموش و چشم‌به‌راه و دل کشاورزان از دیرآمدن باران گِره خورده بود. بسیاری از آن‌ها حتی جرئت نداشتند دانه‌های هر ساله را به دل زمین بسپارند.در شهرها و استان‌ها نماز… بیشتر »

  هرسال، به رسم آشنایی و احترامی دیرینه، قدم بر فرش خانه‌شان می‌گذاشتم. فضای نشیمن همیشه روشن از نورهای رنگارنگ صفحه‌ی تلویزیونی بود که صداها و چهره‌هایی به زعم خودشان «مهیج و جذاب» را نمایش می‌داد. اخبار را از همان جعبه‌ی پرزرق‌وبرقِ آن سوی مرزها دنبال… بیشتر »

  با دوندگی زیاد، توی جنوب برای خودش شغلی پیدا کرد. اما در حمله‌ی اسرائیل، محل کارش تخریب شده است. تا بهتر شدن اوضاع مجبور شد به خانه برگردد. اما بیکاری این مدت کلافه‌اش کرده است. چندباری هم می‌خواست برود که هر دفعه اطلاع می‌دادند کشتی را زدند. به… بیشتر »

  پاشنه‌ی دلمان از جا کنده شده است. صدای غرش‌هایی که امان از اعصابمان ربوده و کودکانی که پریشانند. جنگ! چه کلمه‌ی غریبی!بیست روز و چندی گذشته ولی هنوز نمی‌توانیم با آن‌ خو بگیریم. ما که عاشق صدای امواج دریا و سبزی صحراییم یا که سربلندی کوه و زردی برگ… بیشتر »

  تصویر هوایی از یک جنگنده را دیدم. خلبان در کابین خود نشسته بود و بمب و موشک‌های آماده هم در جایگاهشان متصل بودند. به تصویر خلبان خیره شدم، پشت آن کلاه و عینک مخصوص چیزی از چهره‌اش پیدا نیست.سعی می‌کنم او را تصور کنم. شاید در آن لحظه که حکم ماموریتش را… بیشتر »

پارچه را در دستم فشردم و با حرکت دستم گرد و غبار میز را کنار زدم؛ آن پلاک را دیدم. پلاک را با دلی غمگین اما سرشار از حماسه در دستم گرفتم تمام صحنه هایی که ابتدای سال ورودیم به حوزه از مدرسه دریافت کرده بودم از مقابل چشمانم گذشت. نمیدانم تا چه حد پاسدار… بیشتر »

  بخاری کم جان از درون قابلمه‌ی نقلی روی اجاق، مسیرکوتاهی را می‌رود. در یک آن محو می‌شود و باز تلاش برای آن‌که بگوید من نیز در درونم چیزی برای گفتن دارم. سفره‌ی دونفره‌ای گوشه‌ی پذیرایی کوچکمان انداختم. کار هر روز من این است که منتظر بمانم. از وقتی که… بیشتر »

  فرشته مگر همیشه باید بال داشته باشد تا اورا فرشته بنامیم؟ مگر فرشته‌ها سن و سال دارند! بیست روز پا به پای مادرت نفس کشیده‌ای. دستان کوچک و بهشتی‌ات در دستان برادرت لمس شده است. فضای خانه‌ای که بوی تو را گرفته بود و امید در لبخند مادر مظلومت، موج… بیشتر »

از آن شب که آسمان وطن، بوی باروت و فریب را با هم استشمام کرد، قرارمان این شد: نگهبانی. نگهبانی از مرزهای ایمان، از خاک و آب، از آرمان‌هایی که در رگ‌هایمان جاریست. آن‌ها با زبان دروغین، به دنبال ایجاد آشوب و ناامنی هستند؛ دشمن خارجی با آتش و فولاد و… بیشتر »

  هیچ وقت فکر نمی‌کردم از کنار شکوفه‌های درخت‌ بهاری بی‌‌تفاوت رد شوم. برای تک‌تک‌شان ذوق نکنم، ششصدتا عکس از زاویه‌های مختلف ازشان نگیرم. بوی شب‌بوهای صورتی و سفید و بنفش را از عمق جانم نفس نکشم و از توی آکواریوم پر از ماهیِ دست‌فروش کنار خیابان، زبل… بیشتر »

  سلام پدر، سلام امام، سلام سایه‌ای که دیگر بالای سرم نیست. امروز غم رفتنت و شوق بیعت با فرزندت، همه با هم به قلبم هجوم آورده‌اند. اشک‌ها بی‌اجازه سرازیر می‌شوند؛ نمی‌دانم از فراق توست یا از شوق وصال فرزندت. هرچه هست، گرم است و گونه‌های سرد و سرخ‌شده‌ام… بیشتر »

  نوبهار که می‌رسد، دشت دوباره جان می‌گیرد. شقایق‌ها یکی‌یکی سر از خاک برمی‌آورند؛ گل‌هایی که همیشه شکفتن‌شان در دل خود نشانی از امید دارد و در عین حال داغی پنهان در دل. گویی طبیعت نیز می‌خواهد بگوید هر رویشی، با رنجی در دل و هر لبخندی، با بغضی نشکفته… بیشتر »

خاکستر و نیلوفر سیاهی مطلق. نه سیاهی شب، نه سیاهی غار، بلکه سیاهی دل‌هایی که دیگر رنگ امیدی در خود نمی‌بینند. هر بار فکر می‌کردم خط قرمز انسانیت کجاست، تا کجا می‌توان سقوط کرد؟ و هر بار، دست سرنوشت، خط را جابجا می‌کرد، پایین‌تر، عمیق‌تر، تا جایی که دیگر… بیشتر »

آغازی بر پایان حدود 15 ساعت به لحظه تحویل سال 1405 و پایان ماه مبارک رمضان سال 1404 مانده است. در این لحظات که برای من گویی زمان در حال کش آمدن است و عقربه‌ها در باتلاق اعداد گیر افتاده‌اند، صدای جنگنده‌ها را به وضوح می‌شنوم و همزمان قطرات رحمت الهی با… بیشتر »

اگر رهبر الان بودن و این جمعیت می‌دیدند شاید می‌گفتند: بیشتر »

بسوز ای سعی باطل پرچم ایران نمی‌سوزد… بیشتر »

  جایز نیست که به‌خاطر… بیشتر »

نامه‌ی بی‌خداحافظی سلام آقا جان این تصویرتان را که دیدم دلم هوایتان کرد. تصمیم گرفتم این نامه را برای شما بنویسم. لابد می‌دانید شب جمعه نمکش به همین دلتنگی‌هایش است. خدا را شکر که به آرزوی دیرینه‌ی‌تان یعنی شهادت آن هم خانوادگی رسیده‌اید. اما چه کنیم… بیشتر »

  صبح اولین روز جنگ، با پیام سلامتی برای حضرت آقا چشم باز کردم. زیر لب تکرار می‌کردم: «حتما خیر است»، اما دلم بی‌قرار بود؛ مثل کبوتری که طوفان را پیش از آسمان حس می‌کند. پیام‌ها یکی‌یکی می‌آمدند: «برای سلامتی حضرت آقا دعا کنید.» صدای لرزش گوشی با تپش… بیشتر »

یوم‌الحسرة تقویم را نگاه می‌کنم. نگاهم روی روزهای آخرِ سال قفل می‌شود. این روزها، برای ما خانم‌ها یعنی تمیزی و برق زدنِ کل خانه؛ یعنی خریدهای از قلم افتاده. گشت و گذار توی خیابان‌های شهر و انتخاب ماهی قرمزِ هفت‌سین. گفتم هفت‌سین! هر ساله، این روزها وقتی… بیشتر »

پسر بچه روی پرچم آمریکا و اسرائیل ایستاده بود. مادربزرگش با لبخند به سویم آمد و گفت :«نوه‌ام می‌گه بریم پیش این آقا پلیسه که اونجا ایستاده اسمم رو بنویسم می‌خوام با اسراییل بجنگم»به قد و بالایش نگاه کردم روی هم رفته پنج‌سالش نمی‌شد. متوجه شدم نامش حسین… بیشتر »

مادرانه‌ای برای رضا وقتی خبرشهادت گل های پر پرشده در ناو دناراشنیدم.انگاربنددلم پاره شد.یک تکه از قلبمان در دریا جامانده ،سنگینی تمام وجودمان را فراگرفته همیشه آرزوی این راداشتم که اینچنین پسری داشته باشم وتقدیمش کنم .درتمام طول زندگی ام نه تو را دیده… بیشتر »

گواهی کفش‌ها امشب، در میانه‌ی هیاهوی جمعیت، بر نیمکتی نشسته بودم و نگاهم بر کف خیابان لغزید؛ جایی که پاها بی‌وقفه می‌آمدند و می‌رفتند. کفش‌ها…. از جنس‌های گوناگون، از درخشان‌ترین برندها تا کهنه‌ترین پاشنه‌ها؛ زنانه و مردانه، کوچک و بزرگ، حتی کفشی… بیشتر »

اراده‌ای ستودنی شهید امام خامنه‌ای، با کلامی سراسر از ایمان و اراده، به ما یادآوری می‌کند که قدرت و قلدری دشمنان هرگز نمی‌تواند در برابر عزم و اراده ملت ایران، دوام بیاورد. این جمله، نماد استقامت و پایداری ملتی است که در طول تاریخ، همواره در برابر… بیشتر »

این منطقه کاملا مسکونی و غیر نظامی بود جمله پرتکرار این روزها که در ابتدای هر ویدئو می‌شنوم این است: “این منطقه کاملا مسکونی و غیر نظامی بود” بمب‌ها و موشک‌های سرد و بی‌روح، سینه‌ی گرمِ انسان‌های بی‌گناه را می‌شکافند و قلبشان را متلاشی… بیشتر »

خداحافظ شهید سال‌های که بر کرسی ریاست مجلس تکیه داده بودید، در نظرم همچون اصلاح طلبانی بودید که پشت ولی فقیه را گاه به گاه خالی می‌کردند، هرگز دلم با شما صاف نمی‌شد تا امسال بعد از جنگ دوازده روزه ، از همان زمان که رهبر شهیدم شما را نماینده خودشان در… بیشتر »

زنگ خون بعد از یک روز پر از بازی‌های خانوادگی در صبح شنبه، دسته‌گل‌های مینابی به سوی باغ شجره‌طیبه رفتند. آن روز هر کدام به عشق درسی راهی مدرسه شده بودند: یکی عاشق زنگ قرآن، دیگری ریاضی و چند نفری هم زنگ ورزش را دوست داشتند. اما نمی‌دانستند که آن روز… بیشتر »

دیروز حوالی ساعت هفت شب بود که همسرم صدایم زد و گفت:فکر می‌کنم دوباره صدای کل کشیدن می‌آید. گوشم را تیز کردم و با شنیدن صدای کل کشیدن زنان و دختران، نقش زمین شدم و نتوانستم از جا بلند شوم. همسرم پرسید: چه شد؟ گفتم: دوباره فرماندهان و سرداران ما را زدند.… بیشتر »

آقای مجاهدت ما آدم‌ها گاهی همه چیز را وصل می‌کنیم به ظاهر و خودمان را عقل کل می‌دانیم و هی درباره کار و فعل آدم‌ها نظر می‌دهیم و چرا و چگونه بودن را به رخ می‌کشیم. در این دنیای پر رنگ و لعاب و گاهی آشوب و سیاست، همه را با حب و بغض جناحی نگاه می‌کنیم و… بیشتر »

بسم الله از مراسم دفن پدر بزرگ آمده بودیم برای صرف افطار. همه‌ی سی‌صد چهارصد نفری که سر خاک بودند آمده بودند. جمعیت سالن را پر کرده بود. خدا خیر بدهد همه‌ی خانواده و اقوام دور و نزدیک را. فکرش را نمی‌کردم که برای تسلی ما بیایند. این روزها جمعیتی اینطوری… بیشتر »

اردیبهشت 58 امام خمینی «ره»در یکی از سخنرانی‌هایش فرمودند: ” از هر موی شهیدی از ما و از هر قطره خونی که به زمین می‌ریزد، انسانهای مصمم و مبارزی به وجود می‌آید. شما مگر تمام افراد ملت شجاع را ترور کنید و الّا ترور فرد هر چه بزرگ باشد، برای اعاده… بیشتر »

بسم الله در یکی از توئیت‌های آخرش به کشورهای همسایه نوشت بنده خدا علی لاریجانی. و هرکس بنده خدا شد، خدا او را خواهد خرید. شهادت مبارکت بنده خدا آقای لاریجانی -فاطمه تیرانداز بیشتر »

آخرین کلام امام شهیدمان بسیار عجیب بود، وقتی که فرمودند:                                                                                              «چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله‌ی با حوادث، و… بیشتر »

 از قلب ایران هموطن، در روزگاری که خبرها با هزار رنگ و صدا به گوش می‌رسند، مباد که تردیدی در دلت خانه کند. ریشه‌های این خاک، از هزار سال پیش تا امروز، با خونِ دلیرمردان و جانِ آزادزنان آبیاری شده است. این سرزمین را بادها لرزانده‌اند، اما هیچ طوفانی… بیشتر »

حاشیه‌ای بر دفتر انتظار فرمانده‌ای از جناح‌های لشگر، نامه‌ای کوتاه به امیرالمؤمنین علیه‌السلام نوشت؛ در آن نوشته بود: «یا أمیرالمؤمنین، اکثر یارانی که در رکابم بودند به شهادت رسیدند.» حضرت، در حاشیه‌ی همان نامه، جمله‌ای نوشتند که به اندازه‌ی تمام… بیشتر »

رجز بخوان کودکم دم سحر سراغ یکی از گروه مجازی می روم. برخی مادران از ترس و دلهره‌ی فرزندانشان با شنیدن صدای جنگنده‌ها نوشته بودند. یکی گفته بود بچه‌هایش از وحشت به او چسبیده‌اند. البته حق هم داشتند تحمل دیدن ناراحتی بچه‌ها دل بزرگ می‌خواست. یاد اتفاق… بیشتر »

امسال، در میانه‌ی “جنگ رمضان”، شاهد رشد شگفت‌انگیز دخترم بودم. آن غنچه‌ی کلاس دوم ابتدایی، نه تنها شکوفا شد، که چون نهالی کهن، ریشه دواند و تبدیل به لیدری مصمم گشت. با همان شور و هیجان کودکی، اما با صلابتی مثال‌زدنی، بلندگو را به دست می‌گیرد و شعارهایش،… بیشتر »

رمضان من… کجایی؟ کجایی که من تو را نفهمیدم؟درکت نکردم. این چه رمضانی است که در آن، صدای انفجارها بلندتر از صدای ربنا بود؟ هفده روز است که آسمان شهرهایمان، سرخ از آتش دشمن است. آمریکا… رژیم‌صهیونیستی… اسم‌هایی که مترادف‌اند با خون… بیشتر »

چندین روز است که آسمان بوی باروت می‌دهد؛ اما امشب هوای ایران بوی آتش می‌دهد؛ آتش نبرد با خصم، آتش شادی و آتش فتنه. چهارشنبه‌سوری است، رسم کهنه‌ی ما، یادگار دیرینه که می‌گویند یادآور شعف و زندگی است. اما این سال‌ها، آتش شادی‌اش گاه داغ بر دل می‌گذارد.… بیشتر »

کمکی‌ از جنس کودک کشی خیلی سخت گذشت، چشمانم را که باز کردم تمام وجودم درد بود. دل توی دلم نبود چشم چرخاندم و به اولین پرستاری که دیدم ملتمسانه ندا دادم: «بچم؟» پرستار بخش زایمان برایش عادی بود، کم مادرِ تازه زایمان کرده‌ی نگران ندیده بود. آرامش میان… بیشتر »

بسم الله ساعت پنج دقیقه مانده به سه صبح بود. خوب که چند دقیقه قبل خدا بیدارم کرده بود و هنوز خوابم نرفته بود. صدای مهیبی به همراه تکان شدید زمین و نوری روشن در آسمان همه‌مان را از رخت خواب کند. دخترکم از ترس گیر افتاده بود داخل پتو و نمیتوانست بیرون… بیشتر »

نسل جدید انقلابی که از روز اول شهادت رهبر عزیزمون راه این مکتب را ادامه دادند و هر شب کف میدان و خیابون بودن و با امام خامنه ای جوانشان عهد بستن در خیابان می مانند تا پیروزی نهایی ایران بر استکبار جهانی و قشنگ ترین شعار امشب ایرانی با ریشه وطن فروش… بیشتر »

بهار فصلی که با آمدنش ایمانمان به وجود بهشت بیشتر می‌شود. بهار فصل رویش دوباره زمین، یادآور پایان فصل سرماست. بهار نتیجه تحمل رنج زمستان، مقدمه فصل گرماست.بهار قرآن ماه مبارک رمضان، بهار اسلام بعثت نبی مکرم اسلام، بهار انقلاب اسلامی دهه فجر، بهار ما… بیشتر »

در میان انبوه سخنان گهربار و رهنمودهای روشنگرانه آن مرد بزرگ، شاید امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند علمداری آن پیامی هستیم که عصاره تمام تفکر و مجاهدت او بود: “ما پیروزیم.” آری، این همان ندای جاودانی است که از عمق ایمان و یقینش برمی‌خاست و… بیشتر »

صبح حادثه روز شنبه ٩ اسفند طبق روزهای معمول رفتم پایگاه بسیج. طبق برنامه کاری شنبه ها ساعت ٧صبح یه سری از اعضای بسیج و فرماندهان جلسه داشتن. جلسات روزهای شنبه معمولا تا ساعت ١١ ظهر حتی گاهی تا اذان ظهر ادامه پیدا می‌کرد. ساعت نه و شاید چهل دقیقه بود که… بیشتر »

از زمانی که ایران داغدار شد در حالی که یک چشم‌‌م خون بود و یک چشم‌م اشک، در تجمعات امیرچقماق شرکت کردم. از ته دل شعارها را فریاد زدم و از عمق جان اشک ریختم؛ برای سیدمردی که توهین‌ها و تهمت‌ها را شنید اما نشنیده گرفت. همسر را از بعد از افطار راهی پایگاه… بیشتر »

نور قرآن: راهی به سوی ایستادگی و شهادت رهبر شهیدمان، با بصیرتی عمیق و نگاهی الهی، همواره بر اهمیت تلاوت قرآن تأکید می‌کرد. او بر این باور بود که حتی خواندن یک صفحه از این کتاب آسمانی در هر روز، می‌تواند روح و جان انسان را تغذیه کند و به او قدرتی مضاعف… بیشتر »

جنگ خانگی همان‌طور که چشم‌هایش را می‌مالد، زیر لب غر می‌زند:«چی شده باز؟ چرا نصف‌شب زنگ درو می‌زنن؟ برقِ زنگ که مفت نیست!»صدا آشناست، ولی برای اطمینان می‌پرسد:«شما؟» و از پشت در صدایی می‌آید:«آبجی، باز کن دیگه!» در را که باز می‌کند، حیرت می‌کند. یکی یکی… بیشتر »

صبح که از خواب بیدار می‌شود با بی‌قراری دنبال چیزی می‌گردد. گمشده‌اش را که می‌یابد آرام می‌شود. بوسه‌ای بر پرچم می‌زند و تا شب یک دستش مشت شده و در دست دیگرش پرچم ایران قرار دارد که خیلی برایش ارزشمند است. با هر چه بازی کند، آن را رها نمی‌کند. افطار که… بیشتر »

باسمه تعالی در این جنگ رمضان اصلا دست و دلم به نوشتن نمی‌رود. به خودم می‌گویم از چه بنویسم همه در صحنه‌ایم و همه چیز را می‌‌بینیم و لمس می‌کنیم دیگر نیاز به گفتن نیست. در این ایام از اضطراب‌هایی که دارم با هر صدایی دلم می‌ریزد و تپش قلب به سراغم می‌آید.… بیشتر »

زنگ خون بعد از یک روز پر از بازی‌های خانوادگی در صبح شنبه، دسته‌گل‌های مینابی به سوی باغ شجره‌طیبه رفتند. آن روز هر کدام به عشق درسی راهی مدرسه شده بودند: یکی عاشق زنگ قرآن، دیگری ریاضی و چند نفری هم زنگ ورزش را دوست داشتند. اما نمی‌دانستند که آن روز… بیشتر »

در یازدهمین سحرگاه ماه رمضان بود که خبر شهادتت اینگونه به گوش ما رسید: بسم الله الرحمن الرحیم إنا لله وإنا إلیه راجعون ملت بزرگ ایران روح بلند پیشوای ملت بزرگ ایران و پیش قراول امت اسلامی، حضرت امام خامنه‌ای، با نوشیدن شهد گوارای شهادت در ماه مبارک… بیشتر »

اشک تنها سلاح من بود پدرم که فوت کرد بی‌قرار شده بودم به توصیه‌‌ی برخی دوستان برخی خاطراتش را نوشتم تا بلکه کمی آرام شوم. حالا هم در فراغ رهبر شهیدم این‌گونه شده بودم. صفحه‌ی یادداشت گوشی را باز می‌کنم تا از او بنویسم. یادم می‌آید هنوز اذان صبح را نگفته… بیشتر »

تریبون اقتدار نخستین بار که تصویرتان در قاب تلویزیون نقش بست، آن هنگام که با چهره‌ای مصمم و نگاهی سرشار از صلابت، خبر از پرتاب موشک‌ها دادید و دشمنِ دون را خوار و زبون خواندید، بسیاری گفتند:” این تصویر ساختگی‌ است و یا زاده‌ی هوش مصنوعی. اما آن… بیشتر »

نور و سحر و سجاده نور ضعیفی از پنجره اتاق خودش را به زور وسط سجاده‌ام چپانده بود. نجوای عاشقانه نور و سجاده به وجدم می‌آورد. صورتی‌های عاشقانه دم صبح چشمانم را مهمان ذوق بی‌نهایت سحرگاه کرده بود. اما دلم آشوب بود. یک روز از زمزمه شروع دوباره جنگ… بیشتر »

از‌ ذکر تا فریاد تسبیح در دستانم است و مدام ذکر می‌گویم. نمی‌دانم چرا چشمانم سنگین است، اما نیازمند خوابی عمیق نیستم. انگار زمان قفل کرده؛ هیچ عقربه‌ای حرکتی نمی‌کند. اما در عوض، درِ آسمان پر از نقل و نبات است؛ نقل و نباتی که هر دانه‌اش یک منزل مسکونی،… بیشتر »

روزپنجم همه‌اهل‌خونه‌دارن‌آماده‌میشن‌که‌برسن ، تشییع‌شهدا …. ساعت9صبحه … کوچه‌ساکت‌وآرومه . آفتاب‌ازلای‌ِدرِ‌خونه‌همسایه‌که همه‌حیاطش‌روگرفته‌،بیرون‌میاد …. پیرزن‌همسایه‌با‌لباس‌محلیِ‌مخمل مشکی‌وعصابه‌دست‌،کوچه‌روطی‌میکنه . من کمی دیر… بیشتر »

روزچهارم‌جنگه گوشی‌زنگ‌میخوره‌ ساعت9صبحه . خبرشهادت‌همسایه‌قدیمی‌رومیدن …. به ذهنم مرور میکنم کدوم همسایه رو میگه؟؟؟ اصلا باورم نمیشه. شهیدی که خونه ما هم اومده بود و تو محل کار شهید شده بود. ازفرصت استفاده کردم وباشهید درد دل کردم… گفتم… بیشتر »

بوی باروت حقیقت وقتی از پایداری ایران در زیر باران بمب‌ها و تهدیدهای دشمنان می‌گوییم؛ از روحی سخن گفته می‌شود که در کالبد این ملت دمیده شده و آن را در چشم‌ هولناک‌ترین طوفان‌ها استوار نگه داشته است. در این روزها و شب‌هایی که آسمان ایران از هجوم بالگردها… بیشتر »

پرچم ایران؛ کفنم!🇮🇷 🎬 برداشت یک: چند هفته قبل حیاط دانشگاه شریف! چند جوان که با رانت پدرانشان وارد دانشگاه شده‌اند؛ فاز مبارزه و اعتراض برداشته‌اند. با دهان‌هایی آلوده، پرچم کشورشان را آتش می‌زنند. اینها همان‌هایی هستند که از روی پرچم امریکا و اسرائیل… بیشتر »

موج مقاومت پرچم را کمی بالاتر می‌گیرم تا رقصش را در باد همه ببینند. باران بی‌وقفه روی صورتم می‌کوبد؛ اما انگار شور جمعیت از پا می‌اندازدش. پیرمردی موتورسوار از میان موج آدم‌ها رد می‌شود. به محمد نگاه می‌کند و می‌گوید: «ماشاءالله جوون!» با یا علی همراهیش… بیشتر »

جنگ است که ثابت میکند کجای جبهه حق علیه باطل ایستاده ای اینجاست که مشخص میکند کجای اعتقاد و انسانیت مانده ای ، جنگ است کارش روشن کردن جایگاهت در بین اعتقادات انسانیت، وای از ثانیه ای که در این جایگاه خودت را به بیراهه ببری آنوقت هست که اگر پیروز شوی… بیشتر »

سحرگاه روز یک‌شنبه امروز چندمین روز جنگ است؟ نمی‌دانم. به راستی چه اهمیت دارد چندمین روز است وقتی شما دیگر نیستید؟ من هنوز در همان سحرگاه روز دوم جنگ گیر کرده‌ام. همان لحظه‌ای که صدای مجری با بغض “انا لله و انا الیه الراجعون” را در فضای خانه… بیشتر »

بسم الله از شروع جنگ رمضان تا امشب بمب‌ها خیلی به ما نزدیک نبود. موج انفجار را احساس می‌کردیم اما نه قدر امشب. تو آشپزخانه ایستاده بودم و داشتم بقیه گوشتی که باقی مانده بود را در کیسه‌ی فریزر تمیز می‌گذاشتم و همسرم داشت کنار دستم زباله‌ها را جمع می‌کرد… بیشتر »

وقت تمام شد! «زمان، دیگر برایم معنایی ندارد… وقتی ثانیه‌ها در غم نبودنت به ابدیت می‌گرایند. بارها و بارها آن کلیپ کوتاه را به تماشا نشستم و هر بار، سیل‌آسا اشک ریختم. ای رهبر شهیدم، چه دلتنگی‌ها که بر دل نگذاشته‌ای! سال‌های سال آرزو در دل داشتم،… بیشتر »

شعار –: فقط بلدید شعار بدید؟ +: نه شعار نیست. پاش بیوفته جون‌مون رو می‌دیم. –: آره جون خودتون تا یه ترقه انداختند، همه‌تون در می‌رید.                                                                                                         و اما بمب زدند.… بیشتر »