مرقومات جنگ

از قاب شیشه‌ای تا قله‌ی خورشید خانه‌ی ما همیشه در آن ساعت خاص، حال و هوای دیگری داشت. چای دم‌کشیده روی کتری می‌جوشید، اما حواس هیچ‌کدام‌مان به استکان‌ها نبود. تمام چشم‌ها می‌دوید روی قاب شیشه‌ای تلویزیون؛ همان‌جا که پیر ما، با آن محاسن سپید و دست… بیشتر »

معلم فداکار دوماه می‌گذرد. شصت روز است که مردم در خیابان‌ها شبها را به صبح می‌گذرانند. در تمام این روزها هربار با دیدن عکس‌ها و فیلم‌های تجمعات مردم یک فکر در ذهنم تکرار می‌شود: « شما با ما چه کردید آقا؟ با ذهن و دل‌های ما چه کردید که مردم بعد از شما… بیشتر »

همه با هم استادِ کشور‌دوست، نامی در نگاه نخست شاید ساده و کم‌فروغ، اما هرچه بیش‌تر در آن دقیق می‌شوم، می‌بینم که پشت این سادگی، دنیایی از معنا نهفته است.او نه فقط خود، بلکه خانواده‌اش نیز در یک صفت مشترک‌اند؛ همگی، یک‌صدا و هم‌دل، کشوردوست‌ بودند و این… بیشتر »

راز ماندگاری پرچم گاهی یک لحظه کافی است تا همه‌ی معناهای عمیق در دل آدمی زنده شود؛ مثل لحظه‌ی روبه‌رو شدن با واژه‌هایی چون «وطن»، «مردم» و «پرچم»! برای مردمانی که ریشه در یک خاک دارند، پرچم فقط مجموعه‌ای از رنگ‌ها روی یک پارچه نیست؛ بلکه تکه‌ای از تاریخ… بیشتر »

شخصیت کاریزماتیک رهبر شهید در بازتولید نسل‌های بعدی انقلاب انقلاب اسلامی، همچون جریانی زنده و پویا، توانسته است خود را برای چندین نسل بازتولید کند. این تداوم و طراوت، به طور قطع بی‌ارتباط با شخصیت کاریزماتیک و محبوب رهبری آن نیست. شخصیت کاریزماتیک رهبر… بیشتر »

در هیاهوی تلاقی چهارراه ولیعصر، میان چهره‌هایی که هر کدام قصه‌ای داشتند، ایستادم. از پیر و جوان گرفته تا کودک و میانسال؛ از چهره‌های مقید تا نگاه‌های متفاوت. اما در پس این همه تفاوت، حقیقتی واحد می‌تپید: همه موحد، همه زیر یک پرچم. ​همان‌طور که محو… بیشتر »

ترامپ مامور خدا دفعه اول که ترامپ رئیس شد. رفتارش مثل رؤسای قبلی آمریکا نبود.خیلی ازش خوشم آمد . آرزو می‌کردم کاش مدتی روی کار باشد. دوستان تعجب می‌کردند . می‌گفتم مدتی صبر کنید تا همه کارهایش را روی دایره بریزد تا بلکه از ریزش‌های دولتی و عده‌ای از… بیشتر »

یک مُشت خاک ابرها آرام آرام از آسمان می‌گذرند. در این میان کمی هوا تاریک می‌شود و باز همه‌جا روشن می‌شود. ظاهرا خورشید با ابرها در حال قایم‌باشک بازی هستند. ابرها به خورشید می‌گویند که چشمش را ببند تا آن‌ها پنهان شوند. به روی برگ‌های گل‌ها، با دست آب… بیشتر »

امانت‌دار روی ویلچر نشسته بود و از زیر لبه‌ی کلاه جمعیت را نگاه می‌کرد. خجالت نمی‌کشید فقط نمی‌خواست حضورش، حس منت را به بقیه منتقل کند. او حتی در احساس هم فداکاری می‌کرد. مردم از کنارش که رد می‌شدند با کلی سوال و نگاه متعجب، او را برانداز می‌کردند.… بیشتر »

بسم الله. این‌روزها هر کس رسالتِ خودش را چه در میانه‌ی جنگ و چه در روزهای سکوتِ صحنه‌ی نبرد، پیدا کرده است. من هم رسالت و شادیِ دورنی‌اَم را در کنارِ کم سن‌ترین جنگجوهای خط مقدم پیدا کرده‌اَم. میخواهم از میدان روایت کنم، دقیقا از همان‌جایی که ما بودیم و… بیشتر »

دلتنگی و حسرت جمعه، لباسی از دلتنگی بر تن داشت؛ لباسی که یک سوی آن به عطر ملکوتی ضریح کریمه اهل‌بیت (سلام الله علیها) آغشته بود و سوی دیگرش به غبار جاده‌ای که به خانه بازمی‌گشت. جدایی از قم در آستانه میلاد خورشید قم، شبیه وداع قطره با دریا بود، آن هم… بیشتر »

یک قدم تا آسمان کارهای خانه را انجام دادم و برای رفع خستگی چای دم کردم، دقایقی بعد با لیوان چایی در حال نشستن بودم که یهو صدایی آمد و شیشه‌ها لرزیدند. گفتم:” وای کجا را زدند؟ فقط خدا کنه منطقه مسکونی یا صنعتی را نزده باشند.” گوشی را برداشتم… بیشتر »

بمانید و فردا را بسازید شاید این روزها با مجازی‌شدن کلاس‌ها، صدای معلم کمتر در گوشمان می‌پیچد، حضورش را کمتر با تمام جان لمس می‌کنیم؛ اما درس‌ها و آموزش‌ها هنوز از لابه‌لای سیگنال‌های کم‌جانِ فضای مجازی جاری‌ است. دفتر را ورق بزنیم به روزهایی نه‌چندان… بیشتر »

#حکایت_میناب3 همه نگران بودند؛بچه های غضنفر چه شدند؟ پیدا شدند؟؟؟وجیهه چی؟او معلم مدرسه بود…. نماز که تمام شد راهی منزل مادرم میشوم….شهر همچنان شلوغ است و زنان و مردان گوشه ب گوشه در حال صحبت اند یکی از اقوام ک از بیمارستان برمی‌گشت میگفت… بیشتر »

#حکایت_میناب 2 با دوستانم ک ساکن شهرک بودن تماس گرفتم وقضیه را جویا شدم…. بعدا متوجه شدیم بمباران شهرک نبود و محله پریتقی بودمیگفتند تیپ عاصف بوده از حوزه خارج میشوم و راهی منزل دود سیاهی از سمت محله پریتقی دیده میشود خداروشکر تیپ عاصف سالها پیش… بیشتر »

#حکایت_میناب امروز دهم ماه مبارک رمضان مصادف با نهم اسفند 1404 شمسی؛حوالی ساعت 9 کلاس درس تمام واستاد از کلاس خارج میشود؛هر کدام از بچه ها مشغول چک کردن تلفن همراهشان می‌شوند.خبرگزای ها اعلام کرده اند بیت رهبری وکاخ ریاست جمهوری مورد حمله موشک های… بیشتر »

قلب سنگ‌شده چشمانم خشک بود. از درون تهی بودم. نه گریه نه هیچ آه و ناله‌ای، احساس در شوک فرو رفته‌ام را تکان نمی‌داد. وارد جمعیت شدم، مانند قطره‌ای که میان امواج دست به دست می‌شود. به من می‌خوردند اما من نگاهم فقط به جلوی پاهایم می‌لغزید. با خودم می‌گفتم… بیشتر »

پیرمرد پرچمم را محکم کنار زد. با عصبانیت نگاهم کرد و گفت: «جمعش کن می‌زنی تو سرمون. بَسِتون نیست پرچم گردونی؟ ول کنید، دیگه خستمون کردید.» من حیرت زده جواب دادم: «خوب حاج‌آقا، از اون طرف برید پیاده‌رو را گذاشتن برای همین دیگه.» دهانش را باز کرد، هر چی… بیشتر »

شهید عبدالرحیم موسوی یکی از شخصیت‌های بزرگ و مؤثر در تاریخ معاصر ایران است که با شجاعت و فداکاری خود در دفاع از میهن، یاد و خاطره‌ای ماندگار از خود برجای گذاشت. او به عنوان سرلشکر نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران، با تلاش و سخت‌کوشی در راه خدمت به… بیشتر »

بازی با پرچم! بالاخره کنار جمعیت، یک جای خالی پیدا شد تا من هم سهمی در گرفتن پرچم داشته باشم . ترکیب افرادی که پرچم را گرفته بودند برایم خیلی جالب بود. از همه سنی و از همه مدلی بودند. بچه‌ها نگاهم را بیشتر به خودشان جلب می‌کنند مدام حواسم به آنهاست.… بیشتر »

غم سنگین روز اول جنگ بود که خبر زدن بیت رهبری در همه جا طنین انداز شد. اما وقتی که این خبر را رد کردند، گفتیم معلوم است که اتفاقی نیفتاده است. اما روز بعد، وقتی که خبر شهادت تان تأیید شد غمگین ترین و اندوهگین ترین روز بود.با رفتنتان غم سنگینی در وجودمان… بیشتر »

تولد توی تجمع شبانه، چشمم به مادر فاطمه افتاد که یک جعبه‌ی بزرگ کیک فنجونی دستش بود و بین بچه‌ها پخش می‌کرد. راستش، خودم هیچ‌وقت میانه‌ی خوبی با کیک فنجونی نداشتم؛ اما نگاه پرشور بزرگ‌ترها به آن جعبه، نشان می‌داد حسابی هوس کرده‌اند. آخرهای مراسم، فاطمه… بیشتر »

صدایی که رویایی را کشت کم‌وبیش صدای بچه‌ها از خیابان می‌آمد؛ نشانه‌ای که می‌گفت زندگی هنوز در جریان است. نگاهم به سطل زباله افتاد که خرتناق پر شده بود. خواستم از این وضع نجاتش بدهم. هنگام بردن زباله‌ها، چند نفر از همسایه‌ها را دیدم؛ خوشحال و خندان بودند… بیشتر »

شال آبی قرارمان بود: شنبه صبح، کتابخانه عمومی، با آمنه «کتاب مرد ابدی» را انتخاب کنیم؛ کتابی که همیشه درباره‌اش حرف می‌زدیم. با صدای زنگ آمنه از خواب پریدم. سریع چند لقمه نان و پنیر با یک لیوان شیر خوردم. گفتم: _مامان خدا حافظ، من با آمنه میرم کتابخانه.… بیشتر »

آشپزخانه‌ی‌سرّی در آشپزخانه مشغول شستن ظرف‌ها بودم. به مادرم گفتم: «خبر داری که نتانیاهو سرطان گرفته بود حالا عمل جراحی کرده خوب شده» مادرم گفت:« نه این خوب نمیشه این می‌میره» گفتم:«اما این طور که در خبرها خواندم سرطانش هم خوش‌خیم بود.» مادرم در حالی که… بیشتر »

تلخ و شیرین روزه اولی فردایِ آن روزِ تلخ که آسمانِ دلِ همه گرفته بود، قرار بود معصومه، دختر ده ساله‌ام، برای اولین بار سجاده‌اش را بگشاید و به میهمانیِ خدا برود. جشنِ تکلیفش بود؛ روزِ بزرگِ پیوندِ آسمانی. دختران فامیل دورش حلقه زده بودند، اما چشمانِ… بیشتر »

عیار پایتخت وقتی به سمت «پایتخت مقاومت» می‌آمدیم، میان راه مدام در گوش هم نجوا می‌کردیم: «نمی‌ترسید؟ شهر زیر بمب‌های کثیف‌ترین موجودات زمین است…» صادقانه بگویم، فکر می‌کردیم به محض رسیدن و شنیدن اولین صدای انفجار، قالب تهی می‌کنیم و با اولین… بیشتر »

ماهی قرمز خودم را برای بدترین شرایط ممکن آماده کرده بودم؛ لحظه‌هایی را مجسم می‌کردم که گاز نباشد، برق نباشد و شاید حتی آب هم قطع شود. با خودم می‌گفتم آن وقت چگونه می‌توانم برای فرزندانم غذا فراهم کنم؟ بچه‌ای که معده‌اش به کوچکی معده‌ی یک گنجشک است، زود… بیشتر »

فاصله‌ها حال و هوای گلزار شهداء با بقیه جاها فرق دارد. شاید به خاطر زنده بودن شهداء است و اخلاصی که در عمل و رفتار داشتند. چند ماهی می‌شد که به بهشت زهرا نرفته بودم. جنگ فرصت رفتن را گرفته بود، اما خواستنش را نه. گلزار شهداء خیلی تغییر کرده بود. سایه… بیشتر »

برای ایران،جان می‌دهم پدرشان خیلی از شب‌ها درگیر است و آنها نمی توانند در تجمعات شرکت کنند. یک روز ظهر وقتی وارد حیاط خانه‌شان شدم، با این صحنه مواجه شدم. دوتا خواهر دستم را گرفتند و به سمت موکب کوچکشان بردند. به من آب و شیرینی تعارف کردند و گفتند: روی… بیشتر »

دلتنگتم عزیز عراقی من روبه‌روی موکب نشستم؛ چشم دوختم به آتشی که همزمان نه تنها کتری را، بلکه قلب مرا هم می‌سوزاند. با صدای مداحی عراقی، قلبم هوایی شد؛ بغضی گلویم رو مدام چنگ میزد و از من درخواست می‌کرد تا اجازه ی ورود به چشمانم را بدهم. موکبی که به سبک… بیشتر »

در امتداد سرخ غیرت؛ از شانه‌های زخمی تا معراج گمنامی در هیاهوی واگن مترو، میان غریبه‌هایی که هر کدام به سویی می‌رفتند، من در اقیانوس افکار خود غرق بودم، که ناگهان یاد تماس‌های مکرر، چون اصابت صاعقه‌ای بر برکه‌ی آرام خیالم،رشته افکارم را پاره کرد. مدیر… بیشتر »

موقعیت:عوارضی! قسمت ششم آن‌شب واقعا متفاوت بود. انگار این تغییر ارتفاع نیم متری همه چیز را تغییر داده بود. هیجان بیشتر شده بود. تکان دادن پرچم نمای بهتری پیدا کرده بود. ریحانه به من می‌گفت:« دیدی خاله بالا بهتره! » واقعا بهتر بود. وقتی صوت هم به کار ما… بیشتر »

اجنبی می‌آید که «می‌توانیم» هایمان را توی آتش بسوزاند… 📸 توضیح عکس: آثار تجاوز به دانشگاه شهید بهشتی فاطمه جباری بیشتر »

به نام خدایی که انسان را آزاد آفرید. مردم آزاد جهان! سلام. شما صدای ایران مقاوم را می‌شنوید. ظلم‌هایی که به مردم غزه می‌شود را دیده‌اید؟ ظلم‌هایی که به مردم ما می‌شود را چه؟ می‌بینید؟؟ شما نیز اگر به دنبال آزادی باشید. آنها مقابلتان خواهند ایستاد.… بیشتر »

انتفاضه‌ی نهایی در این برهه از تاریخ، بیعت کرده با ولی امرمسلمین و عزادار رهبر و آقای شهیدمان، زیر سایه قران و در این ماه مبارک، عزاداریم اما سراسر خشمیم! هرسکوت و کوتاه آمدنی، لگدمال کردن خون شهیدانمان است. آتش‌بسی که نتیجه‌اش خراب شدن وجهه‌ی جهانی… بیشتر »

جنگی که پایان ندارد، اما پیروزی روشن است علیرغم ظاهر صلح‌آمیز برخی بیانیه‌ها، واقعیت میدان جنگ چیزی فراتر از دو هفته آتش‌بس یا چند بند توافق است. آنچه این روزها رخ داده، تنها مرحله‌ای از یک جنگ چندگانه است که دشمن سال‌ها برای آن برنامه‌ریزی کرده بود.… بیشتر »

تا کی آمریکا فکر می‌کند می‌تواند قواعد بازی را تعیین کند؟ ✍ ترامپ و دارودسته‌اش در طول این چند روز هر بار تلاش کردند ایران را پای میز مذاکره فوری و آتش بس تحمیلی بکشانند، اما ایران پاسخ روشنی داد: «نه امروز، نه به هر قیمتی!» 🔹 ایران نشان داد که نمی‌شود… بیشتر »

رهبران‌ما سوءقصد؟ ذهنم می‌رود به آن سخنرانیِ شکوهمندِ تهران. نه فقط دوربین‌ها، که مردم هم شاهداند صدای آن مرد که فریاد زد آیت‌الله سیدعلی‌حسینی‌خامنه‌ای به بیانات خود ادامه می‌دهند، از غرش بمب بلندتر بود. دستش به جراحتی چند ده ساله دچار شد و آقا در عین… بیشتر »

از طوفان شن تا کمین‌گاه اصفهان حادثه 16 فروردین امسال در اصفهان، برگی زرین و حماسی در تقویم اقتدار ایران بود که مستقیماً یادآور شکست تاریخی متجاوزان در طبس است. تاریخ برای کسانی که درس نمی‌گیرند، مدام تکرار می‌شود. اگر در 5 اردیبهشت 59، چرخ‌بال‌های… بیشتر »

در آوار نگاه‌ها و عطر تند تجریش آن شب، من و سرپرست گروه که حالا دیگر ریسمان رفاقت‌مان محکم شده بود، دل به شلوغی پایتخت سپردیم تا در آغوش «صالح بن‌موسی (علیه السلام)» آرامی بگیریم. تجریش، چون اقیانوسی از رنگ و نور و هیاهو، ما را در خود بلعید؛ بازاری که… بیشتر »

ضیافت بلور در مطبخ صبوری آفتاب ساعت ده، با طمانینه از روزنه‌ی اتاق سرک می‌کشید تا شاهد بیداری گروهی باشد که شب را در قامت نیایش و بیداری به سحر گره زده بودند. دختران گروه، هنوز در آغوش خوابی شیرین غوطه‌ور بودند که زنگ تلفن، سکوت را شکست. «فرزانه»، آن… بیشتر »

میثاق سبز؛ در سایه‌سار سرخ شکوفه‌ها ​در روزهایی که عطر ایثار و شمیم شهادت در کوچه پس‌کوچه های شهرمان پیچیده است، توصیه‌ی حکیمانه‌ی حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای، بسان نوری است که مسیر «حیات طیبه» را در میانه ایستادگی و حماسه روشن می‌سازد. ایشان… بیشتر »

معجزه‌ی قنداقه در آغوش غبار چند روزی از حضور ما در قلب تپنده‌ی تهران، این پایتخت ایستادگی در جنگ تحمیلی سوم می‌گذشت؛ روزی که قرار بود قدم در کوچه‌هایی بگذاریم که طعم تلخ آتش و آهن را چشیده بودند. با دلی مالامال از صمیمیت، دو گروه شدیم و به سمت زخمی‌ترین… بیشتر »

بنازم این غیور را، که لحظه‌ی شهادتش. نه خارج از دیار خود، نه در پناهگاه بود. شاعر:علی‌سلیمیان سلام آقاجان؛لحظه دلتنگی‌تان دَمی رها نمی‌کند مرا. همه شبها و روزهایی که با حضور شما سپری می‌شد را، به یاد می‌آورم و همه روزها وشب‌هایی که نیستید، آه؛ چقدر… بیشتر »

محمدباقر قالیباف: “دشمن به‌دنبال تغییر رژیم و ونزوئلاسازی در ایران بود، امّا شکست خورد.” دشمن خیالات خامی در سر داشت، که با تدابیر درستی که کشور ایران اندیشید، همه؛ نقش بر آب شد. کسانی که دنبال تغییر رژیم بودید در کدام سوراخ قایم شده‌اید،… بیشتر »

مادر چشم‌هاش‌رو باز کرد، یک صبح دیگه شروع شده بود، غم سنگینی قلبش‌رو فشار می‌داد. ماکان، عزیزِ مامان کجایی. بازم نبودنت تکرار می‌شه، کجارو دنبالت بگردم. از زمانی که لنگه کفشت پیدا شده حالم ناخوش‌تر از قبل شده. هر بار که چشمام‌رو می‌بندم و باز می‌کنم… بیشتر »

آشپزخانه‌ای که آیینه صبر شد پس از اندکی استراحت، غبار سفر را با زلال نیت شستیم و فصل تازه‌ای از این کتاب نانوشته را آغاز کردیم. آنجا، در آن فضای غریب، دست‌ها زودتر از زبان‌ها با هم آشنا شدند. دوستانمان که چند روزی پیش از ما، بیرق خدمت را برافراشته… بیشتر »

امشب، یک قصه تکراری اما همیشه تازه امشب باز هم کوچه‌های شهر بوی محرم گرفته. نه، شاید این محرم نیست؛ این شام غریبان یک شهید است. شهیدی با ریش‌های جوگندمی و چشمانی که سال‌ها به جاده‌های دور دوخته شده بود: از حرم حضرت زینب (س) تا کوچه‌های جنوب لبنان. اسمش… بیشتر »

بِسمِ رَبّ شُهَداء امشب را، به نامِ نامیِ شهدا، زائرانِ جمعه‌ی کربلا آراسته می‌کنیم. سلام خدای بزرگ بر آستانِ عِندَ رَبِهم یُرزَقُون و پیروان راستینِ حسین علیه سلام. درود به پیشگاهِ مقدسِ جان‌هایِ در خون غلتیده. عَلَم به دوشانِ شجاع و جان‌فدای جبهه‌ی… بیشتر »

سلام بر قهرمان هفت ساله، چقدر زود پَر کشیدی از کنار ما، ای کاش آن روز شوم برای رفتن به مدرسه، قدم هایت را کمی آهسته تر برمیداشتی تا مادرت یکبار دیگر تو را خوب با جان و دل نگاه کند، چقدر آن روز مثل همیشه زیبا و معصوم میخندیدی، راستی مُعلمت گفت آن روز… بیشتر »

سلام بر شهدای جنگ تحمیلی و لعنت بر قاتلان خونخوار زمانه، این روزها در شلوغی هیاهوی رسانه ها ، یادمان نرود که هر آنچه داریم و خواهیم داشت را تا ابد مدیون خون شهدای مظلومی هستیم که شاید حتی نامشان را نشنیده باشیم ، یادمان نرود که زنده نگه داشتن نام و یاد… بیشتر »

قیام آینه‌ها در پایتخت پایداری شب‌های تهران، دیگر شب‌های معمولی نبود؛ گویی آسمان چادر سیاهش را بر شانه‌های شهری کشیده بود که هر خیابانش، فصلی از یک حماسه‌ی بی‌تکرار شده بود. میدان‌های شهر، نه دیگر گره‌های ترافیکی، که میقات عاشقانی بودند که زخم بر تن و… بیشتر »

﷽ خطاب به خواهران دلسوز و مهربانی که بعضا عباراتی چون :آقا بی تو زندگی تلخ تر شده و … یادتون باشه وقتی امام خمینی ره از دنیا رفتند؛ از جمله کسانی که در غم فراق ایشان هنگام قرائت وصیت نامه ی امام گریه می کردند، امام خامنه‌ای ای بود.کسی که بهتر از… بیشتر »