مرقومات جنگ

ای ایران بخوان جایزه ها یکی پس از دیگری به دستان افراد منتخب می رسید، همه برای دریافت جایزه بی قرار بودند . با اینکه مسابقه سخت بود و یکبار بیشتر فرصت حضور در مسابقه را نداشتند اما برای دریافت جایزه سر و دست می شکستند و التماس می کردند که یکبار دیگر به… بیشتر »

سایه‌ی همیشگی بر سرم داشتم از پشتِ سر، قربانِ قد و بالایش می‌رفتم. قد و بالایی که در اوجِ جوانی و انرژی، بخشی از آن را فدا کرده بود. مادرم همیشه می‌گفت: “الانِ بابات رو نبین، جوونی‌هاش پهلوونی بود. رعنا، خوشتیپ، خوش قد و بالا و مثل همیشه… بیشتر »

هرشب می آمد، نه فقط خودش بلکه با دارایی اش . شاید در کنار بیلبورد ها و بنرهای بزرگ و صحنه ، کوچک به نظر می رسید اما کار بزرگ و مهم برنامه های قرار شبانه تنها از دست آن برمی آمد. اصلا اگر نبود نمیشد صدای ملت بیدار را نه تنها به گوش جهانیان بلکه به گوش… بیشتر »

سنگ می‌بارد دلم آشوب بود. تماس پشت تماس می‌گرفتم و پاسخی نمی‌آمد. در اخبار گفته بودند در شهرک و بلوار انفجار رخ داده است. لباس‌هایم را با عجله می‌پوشیدم و مدام شماره‌اش را می‌گرفتم. از پله‌ها پایین می‌رفتم که ناگهان پایم سر خورد و تا پاگرد روانه شدم.… بیشتر »

بهترین ترکیب دنیا با طمانینه و آرامش خاصی پرچم گردانی می‌کرد. لباس‌هایش، لباس خدمت بود و همین توجهم را جلب کرد که پیش روم و با او هم کلام شوم. دقایقی نگذشته بود که عزمِ رفتن کرد. به شوخی گفتم: نکنه قدم من سبک بود؟ با همان لبخند و آرامش گفت: نه عزیز،… بیشتر »

شیشه‌های بخارگرفته از پشت پنجره‌ی روبه‌روی کلاس، همیشه مراقبش بودم؛ هر بار زنگ مدرسه‌شان به صدا درمی‌آمد، چشم‌های کوچکش بی‌قرار در حیاط می‌گشت تا مرا پیدا کند. آن روز هم همین‌طور بود. همان روزی که «بیت» را بی‌رحمانه هدف گرفتند؛ روزی که من وسط تدریس… بیشتر »

در انتظار وصال حسرت نشستن بر آن فرش‌های حسینیه امام خمینی و دیدن روی ماه شما برای همیشه بر دلم ماند. چقدر دلم می‌خواست برای یک بار هم که شده، صورت نورانی و چون ماهت را از نزدیک ببینم. زمان چقدر سریع گذشت و حالا دریغ، دیر شده است! این شب‌ها، در خیابان‌ها… بیشتر »

کودکان مدرسه‌ی شریف ♦️در تقویم تاریخ این سرزمین، روزهایی است که نه با عدد و تاریخ؛ بلکه با نام‌های پاک ثبت شده‌اند؛ نام‌هایی که در ظاهر کوچک‌؛ اما در حقیقت، بزرگ و ماندنی‌اند. درست مثل روزی که یاد فرشتگان خردسال و نوجوان شجره طیبه میناب در آن جاودانه… بیشتر »

تقدیم به لاله‌های ظهور صبح شد و هوای بندر بهاری بود. شکوفه‌های نارنج شجره‌ی طیبه، بوی خدا را می‌داد‌. روپوش‌هایی به رنگ دریا که برقامت دلربایشان، جلوه‌ی خاصی داشت. کیف‌های صورتی، گیره‌های گوشه‌ی مقنعه‌ی دخترکان. هیاهوی زنگ تفریح. پرواز پروانه‌های رنگی… بیشتر »

مأمورم عنوان جالبی داشت؛ اما هر بار خواندنش را عقب انداخته بودم. شاید چون حوصله‌‌ام نمی‌کشید یا با خودم فکر می‌کردم دیر نمی‌شود؛ اینقدر آدم توی کلاس بود که نوبت ارائه، حالا حالاها به من نمی‌رسید؛ اما دکمه پلی را که زدم صدای استاد پیچید توی گوشم. توی… بیشتر »

چهل روز با زخم‌های باز تاریخ گویی حادثه کربلا فقط روایتی دور از گذشته نیست. در روزگاری زندگی می‌کنیم که تلخی‌ و سنگینیِ آن صحنه‌ها دوباره پیش چشممان توسط یزیدیان زمان جان گرفته و به نوعی دیگر برایمان شبیه سازی شده است! دیدیم چگونه امام مهربان و… بیشتر »

طنین باقی در ایام فاطمیه، در حالی که فضا آکنده از عطر سوگ و اندوه بود، سفری همراه با دوستانم به تهران داشتم که تجربه‌ای فراموش‌نشدنی را رقم زد. بازدید از موزه‌ی عبرت، زیارت مرقد مطهر حضرت امام خمینی (ره) و حرم حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) از جمله برنامه‌های… بیشتر »

یک یادگاری مدت ها بود که ذهنش درگیر کار فرهنگی بود .دلش میخواست یک یادگاری از تجمعات شبانه برای کودکان کشور درست کند ، یک یادگاری ماندگار از جنس روحیه لطیف دخترکان و پسران مظلوم و به زیبایی رنگ آبی و صورتی مورد علاقه شأن. هر دستبندی را که برمیداشت دلش… بیشتر »

غم پدر شب، حالم اصلاً خوب نبود. استرس عجیبی داشتم. قلبم تند تند میتپید. دنیای درونش پر از آشوب بود. انگار داشت از جایش کنده میشد. این فقط قلبم نبود که در درونش غوغا بود. حالا دیگر نَفَسم هم بالا نمیآمد. بغض عجیبی در گلویم گیر کرده بود و راه نفسم را بسته… بیشتر »

مرگ بر وطن فروشِ خائن ✊ کی فکرش رو میکرد یه روزی نغمه شیرین و آرامش‌بخش لالایی هم بشه سوهان روح پدرها و مادرها! مثلا به جای اینکه بگی: لالا لالا گل پونه بخواب آروم نگیر بونه! بگی: لالا لالا گل پونه بابا رفته تا سردخونه! آهای اونایی که از عموجون… بیشتر »

ایران، ای مهدِ دلیران! امروز، در رگ‌های خیابان‌هایت، خونِ غیرت می‌جوشد. عطرِ پرچمِ سه رنگِ وطن، مشام‌ها را پر کرده و ذوق و شوقی وصف‌ناپذیر، در دل‌ها لانه کرده است.با هر گره که از طومارِ پرچم‌ها باز می‌شود، صدها فریادِ شادی از نهادِ مردم برخاسته و دست‌ها… بیشتر »

مامان، چرا اینقدر بدن بابا سرده؟ آن‌روزها وقتی کتاب “دا” یا “فرنگیس” یا ده‌ها کتاب دفاع مقدس را می‌خواندم‌، پیش خودم فکر می‌کردم ریشه‌ی این حجم از صبر و استقامت کجاست؟ چطور می‌شود یک مادر در سوگ فرزندش ایستاده رجز بخواند؟ چطور… بیشتر »

شقایق‌های داغدار بهار چهل روز گذشت؛ چهل صبح که با غبار اندوه آغاز شد و چهل شب که سایه‌ی دلتنگی بر دیوار دل نشست. زمان پیش می‌رود، اما گویی لحظه‌ها هنوز در همان روز واقعه گیر افتاده‌اند؛ همان جایی که سکوت، صدایش از هر فریادی بلندتر بود. پیراهن‌های عزا را… بیشتر »

ما زنده ایم، قابلمه نه طبق معمول داشتم کارهای خانه را انجام می‌دادم و صلوات می‌فرستادم. از وقتی این اوضاع جنگی راه افتاده، غروب که می‌شود آسمان شهر هم انگار حال و هوای عروسی پیدا می‌کند؛ نقل و نبات از آسمان می‌ریزد، البته از آن مدل‌هایی که هیچ‌کس برایش… بیشتر »

سوگ پنهان چهل روز گذشت. سنگینی اندوه هنوز مثل بغضی نشکسته روی دلمان نشسته‌است. انگار قرار نیست مجالِ یک دلِ سیر سوگواری داشته‌باشیم. هر بار که می‌خواهم گریه و شیون راه بیندازم، خودم را آرام می‌کنم و می‌گویم: “وقتش می‌رسد. صبور باش. اشک همیشه راه… بیشتر »

وقتی خبر آتش بس روشنیدم خواب از چشمانم پرید،بی قرار به این طرف وآن طرف می رفتم،ساعت ها شوکه زده وگیج ومنگ بودم،خون خون رامی خورد،تا چند ساعت مات و مبهوت. صدایی درمغزم فریادمیزد؛چرا؟چرا؟ وسوالات بود که می‌گذشتند. هرکدام مانند بچه ای ناآرام به این طرف وآن… بیشتر »

جایت خیلی خالی‌ست وقتی اسم مذاکره می‌آید و نیستی شاید من فقط خیال می‌کنم، که تو آسوده خوابیده‌ای زمانی که خوابِ یک ایران آشفته‌ست… برای تو هم باید بگویم: و خیالی که هنوز هم راحت نیست… ✍️احمدی بیشتر »

ایام جنگ نزدیک است سومین کتابم را در این ایام جنگ تمام کنم. اولی را در اسفند ماه تمام کردم. کتاب کم حجمی بود بنام « آن مرد با باران می‌آید» از بیکاری پناه برده‌ام به کتاب‌خوانی. یعنی علاوه بر بیکاری ، اینکه حوصله‌ی هیچ کاری ندارم اما اما همه‌اش بی‌حوصله… بیشتر »

روز 36جنگ خجالت کشیدم بگم خسته شدیم دیگه از صدای این قارقارکها. اشکی گوشه چشمم پایین اومد. آقا رو صدا زدم. گفتم آقا ما ادعا نداریم موشک زدیم،خداشاهده خدا هدایتشون میکنه.آقا ما ادعا نداریم که نقش موثر داریم مثل اونکه پای لانچره. گفتم آقا ما ادعا نداریم… بیشتر »

کاسه‌دزدهای غیرمتمدن! هی ترامپ! تمدن ایران کهن را، در موزه‌‌های خود و شرکای غارتگرت، بین اشیای دزدیده‌شده از این سرزمین می‌توانی ببینی! کاسه‌دزدهای عصرِ حجرِ ایرانی‌ها! کیفیت زندگی پارس قدیم را لابلای 10 هزار اثر نفیس ایرانی که به یغما برده‌اید جستجو… بیشتر »

قوم سرافراز لُر در سال‌های آتش و آزمون، هنگامی که میهن اسلامی ما زخمی هجوم دشمن بود، شما بودید که چون دیوار بزرگ زاگرس پیشِ‌رو ایستادید و نشان دادید غیرت، ریشه‌ای‌ست در جان. از درّه‌های کوهستانی لرستان تا ارتفاعات ایلام و دشت‌های چهارمحال و کهکیلویه،… بیشتر »

دلگرمی صدای جنگنده که خانه را می‌لرزاند، پسرم می‌دوید کنار پنجره. مسیر رفت و آمد جنگنده دشمن را حدس می‌زد. مختصات جغرافیایی را حساب می‌کرد:« مامان به نظرت از کجا اومد؟اگه این طرف شمال باشه، مقابلش میشه جنوب…» مدام حرف می‌زد و بعد مختصاتی که حساب… بیشتر »

زیر آوار کودکان را از زیر آوار بیرون می آورند. یکی مادرش بیرون از آوار برای پاره ی تنش گریه میکند…و در جایی دیگر دقیقا زیر آوار مادری فرزندش را صدا میزند..در گوشه ی دیگر مادری در حالی که جگر گوشه اش را در بغل گرفته ،با کودکش به خواب ابدی… بیشتر »

پیروزی کودکانه بچه‌ها دور درخت‌ها می‌دویدند و صدای خنده‌شان بدون مزاحم در هوا می‌چرخید. درختان شکوفه کرده بودند. شکوفه‌های سفید، صورتی و زرد. زمین بعد از خوابی طولانی بیدار شده بود. ابرهای بزرگ خاکستری برای عبور از آسمان عجله داشتند. بوی زغال و آتش از… بیشتر »

خانه‌ی ابدی تکه‌های چوب را پس زدم. بارها در فضای مرطوب، بوی آن‌ها را استشمام کرده‌ام. از ریشه جدا شده‌اند،تغییر کرده‌اند، دوباره بوی زندگی می‌دهند. تضاد جالب این ماجرا، زندگی پس از زندگی است. با دست من، آخرین محل قرار گرفتن، جسم‌های شریفی ساخته می‌شود… بیشتر »

روز35 جنگه امروز با صدای انفجار شدید،بیدار شدیم… بسیار ترسناک بود ولی به قول خودم،دیگه شرایط جنگه و عادت میکنیم. صدای بچه ها هم‌میاد و وقتی کسی بیرون نمیاد،میرن داخل خونه و درحیاط رو میبندن….. بیادمردم غزه افتادم. ازمردم کل جهان ،تا یادم… بیشتر »

افق فردا،راه امروز سال‌ها پیاپی، در آغاز هر سال نو، سخن از رونق تولید و اقتصاد مقاومتی به میان می‌آمد؛ شعارهایی که همچون یادآوری‌های آرام و پیوسته، بر لزوم اتکا به توان درونی و استحکام بنیان‌های ملی تأکید داشتند. با این حال، شاید در آن روزهای آرام‌تر،… بیشتر »

پژواک تاریخ ترامپ گفت: «اگر ایران توافق نکند، به عصر حجر بازمی‌گردانیم.» و اما پاسخِ تاریخ، این‌گونه سروده می‌شود: چه خوش خیالی! گمان کرده‌ای که با سخنی چون «عصر حجر»، می‌توان ملتی را به زانو درآورد و چرخِ تاریخ را به قهقرا برد. غافل از آن‌که همین «عصر… بیشتر »

فداشدن «مسیر، شهید، داغ بردل نشسته، یتیمی، غم، غیرت، فدای وطن شدن…» اینها کلماتی هستند که هنگام راه رفتن در بین سیل جمعیتی که برای تشییع شهید آمده‌اند، زمزمه میکنم.نگاهی به جمعیت می‌اندازم، از کوچک تا بزرگ، از کسی که عصا بدست آمده، از کسی که روی… بیشتر »

غنچه‌های نشکفته در جنگ آشفته و پریشان خودم را در میان گرد و خاک دیدم، انگار دنیا دور سرم می‌چرخید، غبار، همه جا را پوشانده بود؛ غباری که نه تنها دیدگانم را، که روحم را هم می‌آزرد. نمی‌دانستم کجا هستم. تنها صدای مبهمی در گوشم می‌پیچید: این‌جا یک نفر زنده… بیشتر »

زنان جهادگر بعد از دوهفته برنامه‌ریزی به صورت مجازی، برای پخت و اماده کردن ساندویچ نذری دو پیازه، قرار بود بالاخره امروز رفقایی که با هم یک هیئت کوچک راه انداختیم را ببینم. ساعت 11:45 بود و من اولین نفری بودم که رسیدم، فوری آستین هایم را بالا زدم و شروع… بیشتر »

علمداران کوچک کلیپ دختر بچه‌ی پستانک به دهان را که تهیه کرده بودم بازبینی می‌کنم. مانند فرشته‌ای کوچک در آغوش مادربزرگش جا خوش کرده بود. اما با دستان نحیفش می‌خواست پرچمی که چند برابر قد و‌هیکلش بود را به دست بگیرد. دقت که می‌کنم می‌بینم این صوت سخنرانی… بیشتر »

گذر زمان 🔻 به یاد دارم آن روزها با لحنی حق به جانب می‌گفت: «بیش از چهل سال است که این‌ آخوند‌ها همه‌چیز را از ما گرفته‌اند.» لبخند می‌زدم و آرام می‌گفتم: «راست می‌گویی آن‌ها وابستگی، ذلت و نوچه‌‌ی استعمار بودن را از ما گرفته‌اند. هر پیشرفتی که کردیم از… بیشتر »