مرقومات جنگ

پاسخ هنرمندانه به تلاطم‌های زمانه در دل روزگاران پر تلاطم، همان‌گونه که تاریخ پرشکوه تمدن‌ها گواهی می‌دهد، از میان دژهای آتش و دود جنگ، زیباترین و ماندگارترین شاهکارهای هنری و ادبی سر برآورده‌اند. از رمان‌هایی که در گذر زمان جاودانه گشته‌اند تا… بیشتر »

با من دوست میشی؟(4) خاله‌ی شهید نصر وارد می‌شود. به ستون وسط سالن تکیه می‌زند. شبیه پری خانم، مادر آقا مهدی است. دوست دارم تا شب بنشینم و سوال بپرسم. خدا خدا می‌کنم خودش شروع کند و توی همین فرصت کوتاه، پنجره کوچکی از زندگی شهید نصر و مادر بزرگوارشان… بیشتر »

 با من دوست میشی؟ (3) اما وظیفه این حرف‌ها را نمی‌شناسد. اصلا شهدا آمده‌اند که ما را این خودخواهی‌ها نجات بدهند. این نوع سبک زندگی است که شهادت را قسمت آدم می‌کند. وقتی در زندگی مادی، راحت‌طلبی و خودخواهی را ذبح کنی، توی آسمان خریدار‌ خواهی داشت. مادر… بیشتر »

با من دوست میشی؟(2) اما همه چیز به قشنگی رویا پیش نمی‌رود. زینب دختر سه ساله‌ی عاطفه‌ خانوم و سرهنگ نصر توی بغل خاله‌اش وارد سالن می‌شود. همه‌ی رویاهایم می‌شکند. تکه تکه می‌شوند توی وجودم‌. تیزی‌اش قلبم را می‌سوزاند. با گذشت دو ماه از آن واقعه صورتش… بیشتر »

با من دوست میشی؟(1) می‌خواهم از او بنویسم. نمی‌شود. واژه‌ها کنار هم قرار نمی‌گیرند. دو رکعت نماز بهش هدیه می‌کنم. از خودش می‌خواهم کمکم کند. یادم می‌افتد به چند هفته قبل. رفتم سر خاکش نشستم. دستم را زدم روی سنگ. خندیدم و گفتم:” با من دوست… بیشتر »

بعضی از شب ها انگار نمی‌خواهند صبح شوند. امشب هم ازآن شب هاست،غم عجیبی روی دلم سنگینی می‌کند.تولدامسال باغمی دلنشین همراه است خوشحال از رسیدن آقایمان به آرزویش ودل تنگ از نبودشان وندانستن قدرو بزرگیشان. قلبم ازسینه انگار می‌خواهد بیرون بزند.چه حال عجیبی… بیشتر »

روشن مثلِ روز کسی که زمانه را می‌شناسد، یعنی وقتی اوضاع و احوال محیط خود، محیط پیرامونی‌اش و محیط جهان را می‌داند و می‌فهمد جریان‌های گوناگون جهانی کی‌هایند، کجایند، اهدافشان چیست، چه جور باهم مواجه می‌شوند، دچار اشتباه نمی‌شوند؛ در قضایای گوناگون،… بیشتر »

پیلهٔ پوشالی او( وطن فروش ) فکر می‌کرد برای خانه‌ای بیرون از این خاک، نقشه می‌کشد؛ اما تمام عمر، تنها مشغول جویدن طنابی بود که سقف بالای سرش را نگه می‌داشت. بیگانه، لبخندش را به بهای یک سکه سیاه خرید؛ سکه‌ای که سنگینی‌اش سکوت ابدی او شد، وقتی که آوار… بیشتر »

پهباد خدا در طول تاریخ، همواره شاهد ظهور افرادی بوده‌ایم که قدرت و ثروت، آنان را به غرور و تکبر کشانده و در نهایت به ورطه نابودی کشانده است. داستان نمرود، پادشاهی که ادعای خدایی کرد و در برابر فرمان الهی سرکشی نمود، نمونه‌ای عبرت‌آموز از این مدعاست.… بیشتر »

رقص پرچم‌ روی دوش پدرش نشسته بود. کمی دورتر از من. چهار پنج سال بیشتر نداشت اما پرچمش دوبرابر خودش بود. پدر با مداحی و حیدر حیدر جمعیت، شور گرفته بود. رقص پرچم‌ها را در نسیم تماشا می‌کرد. چراغ قوه گوشی‌ها مثل الماس می‌درخشید، ولی من فقط چهره پسر را نگاه… بیشتر »

حضور در امتداد یک داغ حساب روزها از دستم در رفته، اما حساب این داغ هرگز. هر بار که بند کفش‌هایم را محکم می‌کنم و راهی خیابان می‌شوم، انگار دارم به دیدن کسی می‌روم که جایش در تمام این تجمعات خالی است. درست است که دو سه شب غایب بوده‌ام، اما قلبم تمام این… بیشتر »

مسافر اکسیژن 30 فروردین؛ ایستگاه آخر بازگشت. برگشته‌ام، اما انگار تکه‌هایی از من در جاده جا مانده است؛ بخشی در هیاهوی مخلصانه‌ی «پایتخت مقاومت» و بخشی در صحن و سرای غرق نور «کریمه اهل‌بیت»، اما راستش را بخواهید، تمام مسیر را «بی‌اکسیژن» نفس کشیدم! این… بیشتر »

در آغوش خاک من چند واحد خاک‌شناسی توی دانشگاه پاس کرده‌ام. همه‌‌ی ویژگی‌های خاک را درس دادند جز اینکه بگویند خاک زن است یا مرد؟ آن‌ها کاری به این حرفها نداشتند. مشت مشت خاک از جاهای مختلف می‌آوردند و توی لوله آزمایشگاه یا زیر میکروسکوپ، نرمی و سختی… بیشتر »

قبل از اینکه داروخانه افتتاح بشه، روی تبلیغاتش نوشته بود: «مراقب خودتون باشید تا ما بیایم»؛ خلاقیت این کارشون نظرم رو به خودش جلب کرده بود. اون زمان اواخر بارداریم بود و من در هیاهوی خرید سیسمونی بودم. همه لوازم بهداشتی دخترم رو با وسواس زیاد از برندهای… بیشتر »

رج‌به‌رج برای باور در هیاهوی شب‌های میدان شهرداری رشت، میان صدای همهمه و عطر خدمت در موکب «ایران فاطمی»، او میهمان هر شب ماست. زنی که سادگی‌اش به دل می‌نشیند و حضورش، حالِ موکب را خوب می‌کند. یک شب، وقتی در حال چیدن میز بودم، با لبخندی از او میزبانی… بیشتر »

سخت اما شدنی معاونت طرح امین شهرستان مدت ها بود که می خواست برای قسمتی از میدان که حضور دختران بدحجاب زیاد شده بود و اوضاع مناسب نبود تذکر بدهد اما هیچکس داوطلب نمیشد . فقط من برای فعالیت در آن منطقه اسم نوشتم . اولش فکر می کردم ارتباط گرفتن و هم صحبت… بیشتر »

حسینیه‌ای در تیررس موساد 📹 هر دوربین در حسینیه امام خمینی، امسال بیش از هر سال دیگری، معنای #امنیت را درون قابش حمل می‌کرد. جایی که نه فقط اشک، بلکه اراده می‌ریخت؛ نه صرفاً سیاهی‌پوش، بلکه نماد اقتدار نرم جمهوری اسلامی بود. رهبر انقلاب، در میان تهدیدات… بیشتر »

روایت، ایرانم فکر می‌کنم به دویست سال دیگر. هیچ اثری از آدم‌هایی که الان روی کره‌ی زمین زندگی می‌کنند نیست؛ حتی نوزادترین نوزاد هم هفت کفن پوسانده و نسلی نو زندگی می‌کند. مردی برای کودکش قصه‌های اساطیری می‌گوید که: - سال‌ها پیش در سرزمین ما ایران، مردمی… بیشتر »

روایت، اتحاد زن همانطور که وسواس‌گونه لیوان چای را بین دو انگشت شصت و اشاره‌اش نگه داشته بود، از پسرکی که سینی چای دستش بود پرسید: - سرپرستِ موکبتون کیه؟! هنوز حرفش تمام نشده بود که جوان زبر و زرنگی که کمی آن‌طرف‌تر پرچم می‌چرخاند رو به زن گفت: - حاجیه!… بیشتر »

  روایت، مردمی که مبعوث شدند! مادرش می‌گفت: - چند وقت است می‌خواهیم برویم مسافرت اما پسرم زیر بار نمی‌رود. همان پسرش را می‌گفت که هجده دی کف خیابان بود. با لباس مشکی؛ به دعوت پیرپسر پهلوی. حالا مانده بود خانه. می‌گفت باید بمانیم؛ آمریکا می‌خواهد بزند.… بیشتر »

عدو شود سبب خیر… من هر گاه روایت فتح را در قاب کوچک تلویزیون می‌دیدم، از اینکه پسری 8 ساله به جبهه آمده بود و چطور حرف از راه خدا و شهادت می‌زد، تعجب می‌کردم. با خود می‌گفتم؛ که دیگر داشتن چنین نسلی غیر ممکن است. اما… خون مظلوم معجزه… بیشتر »

قهوه‌ی عُشاق منتظر نشسته‌ام چشمانم به در خشک شد و قهوه‌ام یخ! بعد از سال‌ها قرار است ببینمت و این ساعت لعنتی ، ثانیه‌هایش را کِش می‌آورد تا این لحظات آخر دلتنگی را طولانی تر کند. در را باز کن و چشمانم را با به دیدن قامتت مهمان . چشمانم به قهوه‌ای خیره… بیشتر »

کتاب هندسه‌ی نبرد امروز به حول و قوه ی الهی کتاب هندسه ی نبرد را تمام کردم به نظرم می آید که کتاب بسیار خوبی بود. نکات مثبت و قابل تاملی که مطالعه این کتاب داشت عبارت بود از؛ ■ 1. این کتاب هنوز نسخه چاپی اش چاپ نشده است و جزو جدیدترین کتبی بود که آماده… بیشتر »

گاهی دلم… گاهی دلم پر میزند برای دیدن دوباره ی چهره ات ،برای نگاه گیرا و جذب کننده آن ،برای شنیدن صدایت. از میان تمام عبارات و واژه های که میگفتی تنها دو جمله در گوش من عجیب می پیچد.. - ان معی ربی لبخند می زنی ، انگار که حضور خدا را با بند بند… بیشتر »

روز64جنگ دعوت میشیم به یک کلاس جهادتبیین. نمیدونم چرا این کلمه هم شیرینه هم سنگین! خداخدامیکنم سخنران آدم جذب کننده به مطلبی باشه که نیاز روز باشه!!! چون هرکلاس اومدم همش دنبال یک تحول و نیاز اساسی فکری بودم. ولی پیدا نکردم!! جمعیت کیپ تا کیپ نشسته!!و… بیشتر »

مِن باب در آوردن رَختِ عزا ! تا به حال یاد ندارم برای عزیزی،انقدر طولانی مدت مشکی پوشیده باشم. البته به جز آقای امام حسین(ع) که حسابش از تمامِ خلق الله جداست. دست خودم نیست؛ مشکی زیاد که به تنم میماند، قلبم میگیرد و احساس میکنم نفسم می‌رود! نهایتا… بیشتر »

روزهای عجیبی را پشت سر میگذاریم روزهای پسا جنگ،شایدهم مابین جنگِین .. در این ایامی که تکلیف دنیا با خودش هم روشن نیست؛ شیعه اما کماکان آن قامت استواری است که همچون سرو در برابر طوفان حوادث محکم و با صلابت ایستاده… و با جوانه های روییده از جراحاتش،… بیشتر »

میراث سرخ؛ از گودی قتلگاه تا سنگر حیا تاریخ را که ورق می‌زنی، صدای شمشیرها تنها صدای نبرد نیست؛ فریادی است که از حلقوم تشنه‌ی حقیقت برمی‌آید تا به گوش تمام عصرها برسد؛ امام حسین (علیه السلام) به مسلخ رفت تا «ارزش‌ها» مسلخ‌نشین نشوند. او در میانه‌ی… بیشتر »

غم سنگین روز اول جنگ بود که خبر زدن بیت رهبری در همه جا طنین انداز شد. اما وقتی که این خبر را رد کردند، گفتیم معلوم است که اتفاقی نیفتاده است. اما روز بعد، وقتی که خبر شهادت تان تأیید شد غمگین ترین و اندوهگین ترین روز بود.با رفتنتان غم سنگینی در وجودمان… بیشتر »

وجدان مرده چنگیز با انگشتان لرزان دکمه «ارسال» را فشرد. آدرس خانه دانشمند هسته‌ای را برای مأمور خارجی فرستاد و نفس عمیقی کشید. در چشمانش برق رضایت می‌درخشید، اما در دلش طوفانی از نفرت و اضطراب می‌چرخید. صدای «ویز ویز» پیام دریافتی در صفحه مانیتورش… بیشتر »

  نمی‌شناسمش… حتی یک کلمه هم با او، هم‌سخن نشده‌ام… اما کل 62 شب او را در چهارراه دیده ام. عبا و عمامه همیشه بر‌تن دارد. وسط خیابان ایستاده و پرچم تکان میدهد و با صدای بلندش شعار میدهد. یا در گوشه ای با دو سه تا جوان، که ظاهرشان امروزی است،… بیشتر »

روزش بود اما روزش بود اما خودش نبود ، اینبار باید هدیه اش را با خود می بردم به همان جایی که شوقش را داشت روزی محل قرار ملاقات هایمان شود . از ملاقات های عاشقانه گرفته تا ملاقات با دانش آموزان مدرسه و …. خلاصه آرزویش همین بود . آرزو… برای او… بیشتر »

خاکریز شب‌های تجمع بوی خاصی دارند؛ بوی قدم‌هایی که با تردید شروع می‌شود و با اطمینان ادامه پیدا می‌کند. خیابان‌ها پر از آدم‌هایی است که فقط برای فریاد زدن نیامده‌اند؛ آمده‌اند تا یادشان نرود که هنوز به چیزی فراتر از خودشان وصل‌اند. پرچم‌ها بالا می‌رود،… بیشتر »

شاید دنیایی دیگر تاریکی مطلق را تجربه کرده‌ای؟ از همان‌ها که در یک لحظه، انگار تمام ترس‌های عالم در دلت می‌ریزد و چهار ستون بدنت می‌لرزد و تمام وجودت، جوینده‌ی ذره‌ای روشنایی می‌شود. حتی اگر آن روشنایی به اندازه یک پرتوی ضعیف، از لای جای کلید روی در… بیشتر »

معلم شهید میم مثل میناب میم مثل معلمی که‌ درکلاس‌اش بوی شهادت باشد. به یاد آن معلمی که همیشه می گفت: باید خود را بسازیم. معلمِ بی بدیلِ این سرزمین. نگاهم به جایگاه‌اش، نگاه شاگرد استادی است که باید برای درس‌هایش سر تعظیم کنم. معلمی که نه فقط با… بیشتر »

  عهدنامه‌ی فرزندان خرد با پیر بصیرت در سالروز معلم و میقات شهادت ای آموزگار ایثار و ای پدر مقتدر معنا؛ امروز در سالروز شهادت آن معلم مخلص، تو خود به عالی‌ترین مقام معلمی رسیدی و با خون خویش، آخرین درس «اخلاص» را تصحیح کردی. من در برابر پیکر مطهر… بیشتر »

نامه‌ای به دخترانم دختران نازنینم، شکوفه‌های باغ زندگی‌ مادر؛ امروز که قلم در دست من می‌لرزد و واژه‌ها با طعم اشک بر صفحه کاغذ می‌نشینند، می‌خواهم از خورشیدی برایتان بگویم که غروبش، آسمان جانمان را به آتش کشید. می‌خواهم از «رهبر شهیدمان» بگویم؛ آن معلمی… بیشتر »

امتداد نور در هندسه‌ی قلب‌ها ​استاد شهیدم! پیر جهان‌دیده‌ی ما! دلتنگی، کلمه‌ی کوچکی است برای توصیف زخمی که از فراقت بر جگر عالم نشسته است. تو تنها معلم ما در خانه‌های گرم ایران نبودی؛ تو آن آفتاب بلندبالایی بودی که سایه‌ات بر سر تمام اقوام و ملل پهن شده… بیشتر »

گزارشی از تضادها در قلب آوار آن روز در قالب دو گروه جهادی، راهی منطقه‌ای شدیم که هدف حملات موشکی قرار گرفته بود. در حال بررسی ویرانه‌ها بودیم که صدای فریادهای زنی از آن سوی خیابان، آرامش کار را به‌هم ریخت. بانویی با ظاهری که گویی تحت تأثیر رسانه‌های… بیشتر »

سهمی برای من فایل صوتی عزت‌نفس را پخش می‌کنم. چشمانم را می‌بندم تا ذهنم میان واژه‌هایش شناور شود. به آن‌جایی می‌رسد که از دعا و توسل می‌گوید؛ همان‌جا دلم می‌لرزد. نسیمی از سوی آسمان به قلبم می‌وزد و عطر شما را با خود به همراه می‌آورد. یاد شما آرام… بیشتر »

سونامی وقت کم بود. خیلی کم. اصلا فرصت نکردم یا شاید توانش را نداشتم. نه مطمئناً این نیرو در من نبود. چطور می‌توانستم؟ شاید ماه‌ها و حتماً سال‌ها طول می‌کشد. پشت چشمانم اقیانوسی دچار سونامی شده بود. خود را با تمام قوا به صخره‌های پلک‌هایم می‌کوبد. اما از… بیشتر »

کلاسی که تعطیل نشد، اما جگرمان را سوخت هنوز باورم نمی‌شود. انگار چشم‌هایم به قاب تلویزیون دروغ می‌گویند. مگر می‌شود کوه جابه‌جا شود؟ مگر می‌شود خورشید کلاس ما، که با کلامش یخ ناامیدی را در دل‌مان آب می‌کرد، حالا پشت ابر شهادت پنهان شده باشد؟ استاد ما… بیشتر »